İspanya, 2015, Ağustos.Sofia ve annesi Rose buraya doktor Gomez için geldiler çünkü annesi bir türlü yürüyemiyor.Hayır felç değil, hayır bel fıtığı yok, hayır ağrısı veya acısı da yok.Sadece yürüyemiyor.Ayaklarını hissedebildiği halde hissedemediğini ve onları ampüte etmek istediğini söylüyor ama aslında gayet iyi.
Tüm acısını ise kızı Sofia’dan çıkarıyor. Sofia 25 yaşında, antropoloji doktorasını sırf annesinin rahatsızlığı sebebiyle onun yanında olabilmek için bırakmış.Son parasını da Doktor Gomez’in kliniği için harcıyor.Gomez ise bir sürü testler yapmasına rağmen bir türlü asıl bu yürüyememe durumundaki sebebi bir türlü bulamıyor.Rose’un bağımlısı hali geldiği ilaçları bir bir bıraktırıyor ve Sofia’ya daha çok kendi hayatına odaklanmasını öneriyor.
Sofia da öyle yapıyor ve hayatına bir anda İngrid, Juan, Julieta ve Matthew giriyor.Hatta yıllarca görüşmediği babasının yanına gidip yeni karısı ve kız kardeşiyle de tanışıyor ama annesi hala yürüyemiyor.Hala hastalık hastası.Annesi böyleyken kendi hayatını nasıl yeniden eline almaya cesaret edebilir ki?
Yine oldukça ilginç, alışılmadık ve şaşırtıcı bir konu ve yine hayran bırakan karakterler ve konuyla bezeli bir kitaptı.Rose ve Sofia arasındaki ilişki resmen diken üstünde tuttu sürekli.İlginç sonuyla da kitabı, hatta yazarın tüm kitaplarını okumuş ve bitirmiş bulundum.Geç tanıdığım bir yazar oldu Deborah, çokça da sevdim.Keşke daha çok Sıcak Süt gibi kitaplar yazsaymış.
·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.