Aylardan Kasım Günlerden Perşembe Kitaba büyük bir merakla başlasam da, ilerleyen sayfalarda ‘aradığım duygusal yoğunluk bu değildi’ hissi yaşattı. Buna rağmen eser, Atatürk’ün bilmediğim ya da yüzeyde kalan yönleriyle beni çoğu zaman çok etkiledi ve düşünmeye sevk etti.
En çok şaşırdığım detaylardan biri, Atatürk’ün Bulgar kızı Dimitra ile ilişkisinin bu kadar duygusal bir derinlik taşımasıydı. Bu hikaye, tarihin resmi yüzünden uzak, daha kırılgan ve daha insani bir Mustafa Kemal portresi çiziyor. Aynı şekilde, Atatürk’ün son nefesine dek Hatay’ın ana vatana katılışını beklemesi; hastalık ve yalnızlıkla çevrili günlerde bile aklının tek bir ülküde sabitlenmiş olması beni çok etkiledi. Hatay’ın katılımını göremeyişi ise kitabın bıraktığı en hüzünlü izlerden biri oldu.
Kitabın benim için en fazla kırılma yaratan bölümü ise Makbule Hanım’ın işlenişiydi. Zihnimde hep güçlü, kendine yeten, ağırbaşlı bir figür olarak canlanan Makbule Hanım’ın kitapta parasal konularda sürekli çıkmaza düşen, ağabeyinin desteğine fazlasıyla yaslanan bir kadın olarak resmedilmesi bu imajımı tamamen sarstı. Bu yönüyle kitap, yalnızca Atatürk’e değil; onun taşıdığı ailevi yüklerin ağırlığına da yeni bir bakış açısı kazandırdı.
Genel olarak kitap, liderlikten öte “insan” olan Atatürk’ü; aşklarıyla, kırılganlıklarıyla, hayal kırıklıklarıyla ve idealist kararlılığıyla ele alıyor. Her ne kadar bazı bölümlerde aradığım derinliği bulamamış olsam da, Atatürk’ün hem hayatın hem vatanın arasında sıkışmış halini kendi anlatımı tadında görmemi sağlamasından dolayı, benim için hem etkileyici hem de sorgulayıcı bir okuma deneyimi oldu diyebilirim.
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.