Kitap, beni çok sarstı. gazeteci yazar kendi engelli çocuklarını dramatik denecek kadar aşırı bir mizah ve alay ile anlatmasına rağmen, ruhunun derinliklerinde yatan devasa hüznü hissetmemek mümkün değil. Hep babasını anlatan yazar, otobiyografik bu kitabında bu kez bir baba olarak çocuklarını anlatıyor. İnsanların en büyük imtihanlarından biri olan çocuklarının engellilik durumlarına yönelik, ciddi bir projektör tutuyor. Eli öpülesi ana- babaların asıl bir engelli cocuğa sahip olanlar olduğunu hep bilmişimdir. Biz sapasağlam çocuklarla uğraşmayı zor bulurken, onlar bir de zihinsel engelli çocukları büyütmeye çalışıyorlar. Bence okunması gereken bir kitap. Belki o zaman şükrederek ne çok nimete sahip olduğumuzu daha iyi idrak ederiz. Tavsiye ederim.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.