~~~ Ama gözler gerçeği görmez ki,yüreği ile aramalı insan... ~~~
Neticede iyi tohumların iyi otları,kötü tohumların da kötü otları olacaktı.Fakat tohumlar gözle görünmezler.Toprağın derinliklerinde uyurlar. İçlerinden biri uyanmayı akıl eder,o zaman gerinir ve utanarak güneşe doğru, sevimli bir filiz uzatır.Bu bir turp veya gülfidanının filiziyse onu,dilediğince büyümesi için serbest bırakmak gerekir.Ancak bu zararlı bir bitkiyse,mümkün olan en kısa zamanda,hatta ne olduğu anlaşılır anlaşılmaz onu söküp atmak lazım.
Amerika'da öğle vaktiyken Fransa'da güneşin battığını herkes bilir.Güneşin batışını görebilmek için bir dakikada Fransa'ya gitmek yeterli olurdu.Ancak ne yazık ki Fransa çok uzakta.Oysa senin,küçücük gezegeninde iskemleni biraz öteye kaydırman yeterli.Böylece canın istediği zaman,güneşin batışını seyredebilirdin..."Bir gün,güneşin batışını tam kırk üç kez görmüştüm!" Sonra da şunları ekledin:"Biyiyor musun,insan üzgün olduğu zaman gün batımını çok sever."
"Güneşin battığını kırk üç kez seyrettiğin gün çok üzgündün demek ki?" küçük prens bu soruya cevapsız kaldı.
"Ben zaten gerçeği kavrayamazdım!Onu,sözlerine göre değil de davranışlarına göre değerlendirmem gerekirmiş.Mis gibi kokusu ve ışıltısı beni sarıyordu.Ondan asla kaçmamalıydım...Zavallı kurnazlıklarının ardındaki sevecenliği sezmeliydim.Çiçeklerin bir dediği diğerine uymuyor.Ama ben de onu nasıl seveceğimi bilemeyecek kadar küçüktüm."
"Bir generale,bir kelebek gibi çiçekten çiçeğe uçmasını,bir oyun yazmasını veya deniz kuşu kılığına girmesini buyursam ve general de benden almış olduğu buyruğu yerine getiremese o mu,yoksa ben mi haksız olurdum?"
Küçük Prens,kesin bir ifadeyle:"Siz haksız olurdunuz."dedi
"Doğru.Herkesten,ancak yapabileceği şeyi istemek gerek.Bir insanın,kral da olsa,yaptırmak istediği şey akla ve mantığa uygun olmalı."
Öyleyse sen de kendi kendini yargılarsın.En zoru da budur.İnsanın kendisini yargılaması,başkasını yargılamasından çok daha zordur.Kendini iyi yargılamayı başarırsan gerçek bir bilge olduğunu kanıtlamış olursun.
İnsan,yalnızca evcilleştirdiği şeyleri tanır.İnsanların bir şeyler tanımaya zamanları yok.Satıcılardan hazır şeyler satın alıyorlar.Fakat dost satan bir yer olmadığından,insanların da dostları olmuyor artık.Bir dost istiyorsan beni evcilleştir!"
İnsan,gerçeği ancak yüreğiyle görebilir.Gözler,hiçbir şeyin özünü göremez.Gülünün senin için değerli olmasının sebebi,ona zaman harcaman ve fedakârlıkta bulunmandır.İnsan gerçeği yüreğiyle görür.Gülüme zaman harcadım ve fadakârlıkta bulundum,bu yüzden benim için değerli...
Senin,tek başına,başkalarınınkinden çok farklı yıldızların olacak...
"Ne demek istiyorsun?"
"Geceleri gökyüzüne baktığın zaman,ben bunlardan birinde oturduğum için ve bunlardan birinde güldüğüm için sana bütün yıldızlar gülüyormuş gibi gelecek.Senin yıldızların,gülmeyi bilen yıldızlar olacak!"
Sonra yine güldü ve devam etti:
"Üzüntün geçince de(bir gün bütün üzüntüler geçer) beni tanıdığına sevineceksin.Her zaman benim dostum olacaksın.Benimle birlikte gülmek isteyeceksin.Kimi zaman,sırf bu keyfi yaşamak için pencereni açacaksın.Sonra dostların,senin gökyüzüne bakıp güldüğünü görünce çok şaşıracak.O zaman onlara,"Evet,yıldızlar beni hep güldürür!"diyeceksin.Onlarsa seni deli sanacaklar.Böylece sana eğlenceli bir oyun oynamış olacağım..."
Bir kenara atılmış bir deniz kabuğu gibi olacak bedenim.Bunun için üzülmeye değer mi?... Deniz kabuklarına üzüntü beslenmez ki!
Büyük sır burada işte.Küçük Prens'i seven sizler için olduğu gibi benim için de,bilinmeyen bir yerde,hiç tanımadığımız bir koyun,bir gülü yemişse evrende hiçbir şey eskisi gibi olmaz.Gökyüzüne bakın.Kendinize"Koyun,gülü yedi mi,yemedi mi?"diye sorun.O zaman her şeyin nasıl değiştiğini görürsünüz...
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.