Bu kitapta Nazım Hikmet ile Piraye arasındaki duygusal bağın şiirsel bir dille aktarılmasını sevdim. Nazım’ın tutkulu, coşkulu ifadeleriyle Piraye’nin daha sakin, daha içe dönük duruşu arasında güzel bir duygu akışı var. Şairane bir anlatım tercih edildiği için bazı satırlar gerçekten çok etkileyiciydi; özellikle aşkın hem yakıcı hem sabırlı yanını hissedebildim.
Ama kitabın eksik kaldığı yerler de oldu. Anlatım yer yer fazla romantize edilmiş, bazı bölümlerde duygu yoğunluğu gerçeklikten çok uzaklaşıyor gibi hissettirdi. Nazım’ın şiirsel kişiliğini yansıtmak istemiş ama bu kez de metin tekrara düşmüş; aynı duygu farklı cümlelerle birkaç kez ifade edilmiş gibi. Bir noktadan sonra anlatım biraz yorucu hale geliyor.
Yine de aşkın içten ve kendine has bir dille ele alınması hoşuma gitti. Duygu yükü yer yer fazla olsa da, Nazım–Piraye ilişkisinin derinliğini yansıtmaya çalıştığı belli. Kitap özellikle romantik ve şiirsel anlatımları seven okurlar için daha fazla anlam taşıyabilir, ama ben beklediğim kadar içine giremedim.
Sonuç olarak, hem güzel cümleler hem de tekrar eden duygular arasında kalmış bir okuma deneyimiydi. Tam olarak vurmasa da, yer yer gerçekten etkileyen kısımları da vardı.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.