TUĞBA ATICI COŞAR - MAHİ ||
Herkese selamlar
Nasılsınız, neler okuyorsunuz?
Bugün sizlere okurken ağlamaktan içimin dışına çıktığı, karakterleriyle birlikte aynı duyguları yaşadığım kitap olan Mahi 2 ile geldim.
Tuğba ablanın kalemini o kadar çok seviyorum ki, ne yazsa okurum dediğim nadir isimlerden biri ama Mahi'nin yeri benim için her zaman çok daha ayrı oldu, olacak .
Kitap yorumuna gelecek olursam; ilk kitabın ardından gerçekler ne, Ali Asaf nasıl böyle bir şey yapar diye düşünürken bu kitapta sorularımın yanıtını ağlaya ağlaya aldım. Kitap iki kısma ayrılmış:Geçmiş ve günümüz. Geçmişin ilk bölümlerini okurken her şey sorunsuz ilerliyor, mutlular derken gerçek okurlar bilir ki bu mutluluk ardından felaketi getirir. Ve getirdi...
Hiçbir zaman Ali Asaf ve Songül'e bir ihtimal vermemiştim ve bu düşüncemin doğruluğunu okuyunca bir kez daha anlamış oldum. Ali Asaf ve Mahinev'in yürek yangını beni öyle ele geçirdi ki okurken gözyaşlarımı durduramadığım için kitaba ara verdim.
Kendi hissettikleri duyguları; aşk, çaresizlik,hüzün,hasret... hepsini öyle derinden hissettim ki...
Allah o Orhan'ın belasını versin ayrıca, nerden aldın sen bu aklı!
Çok şey anlatmak istiyorum ama hepsi bir zincir gibi birbirine bağlı ve bolca spoiler dolu. Ama sizi bir süre Mahi 2 edit ve alıntılarıyla eşgul edeceğim zaten...
Alıntılar
“Senin için herkesle mücadele ederim, gerekirse kendimle hatta seninle bile...”
“Madem artık teninde can bulamıyor bu beden, madem kokun da huzuru arayamıyor kalbim. O zaman solu, saki nefesin bana yeniden hayat versin.”
“Ben böyle bir adamım işte herkese huysuzum sana değil”
“ Hadi oradan. En çok bana huysuzsun.”
“Haklısın. Ben en çok sana huysuzum ama en çok da seni seviyorum. Benim en çoklarım bir tek sana Mahinev.”
·
89 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.