Jian Kang, arkadaşı Lim Sangwoo ve abisi Jihoon ile birlikte kendi kurdukları psikolojik otopsi merkezinde çalışıyorlar.Bu resmi kurumda, intihar edenlerin yaşlı ailelerini teselli ediyor, intiharı önlemek için ailelere danışmanlık ve psikolojik otopsi hizmeti veriyorlar.Yakınlarının neden intihar ettiklerini çözüme kavuşturuyorlar kısacası.
Ama geçmiş zamana kısa bir bakış atalım.Jian küçükken babasının işten dönmesini sokakta beklerdi.Bir gün babasını yine bekledi ama o bir türlü gelmedi, o da sokakta bulunan ankesörlü telefon kulübesinden babasını aradı ama açan olmadı, tekrar denediğinde telefon açıldı ama o konuşma normal bir diyalog değildi çünkü Jian o anda babasının ölmeden önceki son anlarında aklından geçen düşüncelerini duyuyordu.O anda fark etti ki insanlar, kaybettikleri yakınlarının ölüm saatinde gelip bu telefon kulübesinden onları ararlarsa, onların son anlarındaki düşüncelerini telefon aracılığıyla duyabilirler.
Böylece Jian, hem kendi hem de danışanları için büyük bir mucize keşfetti farkında olmadan.
Seong Yeona, kocası iş yerinde zorbalığa dayanamayıp intihar etti.Yu Naeun, erkek arkadaşı toksik bir şekilde sürekli kendisini öldürmekle tehdit edip sonunda bunu gerçekten yaparak intihar etti.Jung Yoohwa, kızı kendini yalnız hissettiği ve başına gelenlerle nasıl başa çıkacağını bilemediği için intihar etti.Kim Namjin, annesi kanser olduğunu öğrendikten sonra sevdiklerine ve kendisine daha fazla acı vermemek için intihar etti.Lim Sangwoo, babasını kalp krizinden kaybetmiş, annesi ise hasta, kendisi de her yalnız kaldığında intiharı ve ölümü sıkça düşünen biri.Aynı zamanda Jian’ın en büyük destekçisi, hem iş, de hem arkadaşlık da.
Ve son olarak baş kahramanımız Jian Kang.Anneleri küçükken onları aniden terk etti ve Jian abisi ve babasıyla birlikte yaşamaya başladı.Bir gün yine babasını iş dönüşünden beklerken kaza geçirdiğini ve öldüğünü öğrendi telefon kulübesinde.Sonrasında büyüdü, kendi merkezini açtı, çok güzel dostluklar edinip insanların hayatlarına ışık oldu ama iş kendine geldiğinde doğal olarak bocaladı.Kendisinin de dediği gibi; “Ben, yalnızca başkaları için didinen ama kendim için hiçbir şey yapamayan biriyim.”
Yıllar sonra annesinin onunla tekrar görüşmek istemesi onu çok sarstı çünkü babası hep oradaydı sonra bir anda yok oldu ama annesi hiç yoktu ve şimdi tekrar hayatlarına dahil olmak istiyordu.Affetmek ve gerçeklerle yüzleşmek zor da olsa bu sefer bunu yapmak zorunda kalan taraf ilk defa Jian olacak.
Çok güzel ve ara ara gözlerimi dolduran bir kitaptı.Ben de babamı kaybettiğim için o telefon kulübesinde tıpkı Jian’ın yaptığı gibi o telefon numarasını tuşlayıp, babam hayatını kaybederken aklından geçen düşüncelerini ve son sözlerini duymak isteyeceğimi fark ettim çünkü insan kaybettiklerini daima özlemeye devam ediyor ne de olsa.Aşırı güzeldi kısacası.Severek okudum, yazarı radarıma aldım hatta.
Son olaraksa şu alıntıyı iliştirmek isterim; “Üzüntünün olmadığı bir ölüm olmayacak.”
·
113 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.