Üçüncü sayısı, okuru hem yerli bilimkurgunun hem de düşsel kurgunun farklı uçlarına taşıyan deneysel bir laboratuvar gibi işliyor. Şekil değiştiren “algun"ların Sibirya’nın sessiz karlarına sızdığı, peri kızlarının insan aşkı üzerinden türler arası sınırları yokladığı, kanserle yüzleşen bir soprano üzerinden ölüm–yaşam eşiğinin mitik bir besteye dönüştüğü, yazarın kendi karakterleri tarafından kuşatıldığı ya da tekinsiz bir dizi setinde tekrar tekrar sahnelenen ölüm imgeleriyle yüzleşildiği bu seçkide; travma, adalet, beden, arzu ve delilik temaları farklı üsluplarla ama aynı sorgulayıcı tavırla ele alınıyor. Metinler, zaman zaman tür sınırlarını bulanıklaştırsa da; ortak paydada, okuru yalnızca “anlatılan hikâyeye” değil, hikâye anlatmanın kendisine ve bunun etik, psikolojik, kültürel sonuçlarına bakmaya davet eden tutarlı bir bütünlük sunuyor.
Algun (Selin ARAPKİRLİ); Akıcılık, sürükleyicilik ve merak uyandırıcılığın ön planda olduğu bilimkurgu öyküsünde; kabulgan yani şekil değiştiren uzaylı ırkı, Dünya'da Sibirya'yı kendilerine mesken olarak seçmişler. Yakut Türkleri, onların ten ve göz renklerinden dolayı onlara Algun adını vermişler. Yakut Türkleri, bu uzaylı ırkına hiç karışmıyorlar çünkü onlardan korkuyor. Yakut Türkleri, Tengrici yada Hristiyan oldukları için "Allah" kavramını kullanmadıklarını biliyoruz. Muhtemelen gelecekte Türk Birliği kurulduğu için Türkiye Türk'ü yüzbaşı, Sibirya'daki karakola sürgün edilmişti. Geri dönme imkanı olmadığı için bu algunlarla uğraşarak kendi sonunu hazırladı. Öyküde psikolojik gerilim havası yerine algunlarla iletişim kurarak onların neden burada olduklarını öğrenebilinirdi.
Dizi Seti (Mehmet Berk YALTIRIK); Osmanlı korku gerilim dışına çıkan ve günümüzde geçen korku gerilim öykülerinden biri olan bu öyküde bir konakta çekilen dizi seti ve konağın tekinsiz olduğunu söyleyen kadının hatta Türk Korku Gerilim'in tekrarlanan öldürülme sahnesinin dışına çıkmadığını görüyoruz. Öyküye ilginçlik katmak için tekinsiz yerlerde yaşanan hayaletlerin neden oralara gelen insanları öldürmesine dair sahneler yazılsaydı bu öykü, seçkinin en iyilerinden olabilirdi. Edebiyatta bir tekniğinin cılkısını çıkartmak yerine yeni teknikler denenilebilinir.
Deli Dünya (Münevver UZUN); İlk bakışta masalsı bir lunapark atmosferiyle okuru cezbetse de, katmanlar açıldıkça bunun travma ve akıl sağlığı temalarını irdeleyen oldukça karanlık bir evrene dönüştüğü görülüyor. Necat ve Şener’in gözünden kurduğu bu ‘mucizevi eğlence dünyası’nı, ilerleyen sayfalarda bir psikiyatri kliniğinin klinik gerçekliğiyle çarpıştırarak, algı–gerçeklik, delilik–normallik sınırlarını tartışmaya açıyor. Lunaparkın büyülü ayrıntıları, kokular, ışıklar, eğlenceler zaman zaman fazlaca yoğun ve süslü bir betimleme yüküyle okurun odağını dağıtma riski taşırken; hekim raporu ve “Patron”un monoloğu, metne neredeyse alegorik bir iskelet kazandırarak bu dağınıklığı toparlıyor. Özellikle Hüsnü Yusuf figürü üzerinden, yaralı ruhların ortak “sığınak dünyası” fikri güçlü ve unutulmaz bir imgeye dönüşüyor; buna karşılık öykünün gerçek ile düş arasındaki geçişleri açıktan işaretlememesi, bazı okurlar için takip zorluğu ve anlam karmaşası yaratabilir. Yine de metin, psikiyatrik kurumun soğuk gerçekliğini, çocukluk arzularıyla harmanlanan bir iç-dünya poetikasıyla karşı karşıya getirerek, “asıl deli kim?” sorusunu sormaktan çekinmeyen, duygusal ve düşünsel açıdan yüksek yoğunluklu bir anlatı sunuyor.
Adelma’ya Kaçanın Öyküsü (Seran DEMİRAL); Düşsel kurgu öyküsü demek için düşsel kurgu ürünleri ön planda olması gerekir. Bu edebi metin daha çok deneme türüne yakındır çünkü yazmak ve üretmek lonularında kalem kendi düşüncelerini İrdak ve sahafçı üzerinde anlatıyor. Bu da bizlere kalemin en etkili olduğu tür korku gerilimdir. O, korku gerilim için biçilmiş kaftandır.
Peri Kızı Nurcihan (Müfit ÖZDEŞ); Kalemin tek öykü seçkisi olan "Son Tiryaki"de de yer alan öyküde İstanbul'da yaşayan bir peri kızının insanoğluna aşkını anlatıyor. Öyküde periler, insan kızı yada insanoğlu olmak için tam anlamıyla insanlarla sevişmelidir. Neşeli yapısında dolayı sıkılmayacağınız bu öyküde verilen mesaj ise eşeğe altın semer vursalar yine eşektir. Bu atasözü neden yazdığımı öyküyü okuduklarından anlarlar.
Stabat Mater (Özlem ERTAN); Kalemden beklemediğimiz öykülerinden birini Hellen & Latin Düşsel Kurgu Edebiyatlarına armağan ettiğini görüyoruz. Öyküde kanserle mücadele eden Soprano'nun rüyasında Pergolesi ve Katolik litürjisinde 13. yüzyılda yazılan Anne Ayakta Duruyordu adlı ağıt eşliğinde ölüm ile yaşam arasındaki mücadelesini destansı olarak gözler önüne serdi. Ölümlüler onlara tanrı ve tanrıça deseler de insanlığa yardımcı olan hatta onlara ikinci şansı seçme imkanı veren uzaylı ırkını da öykünün sonunda görüyoruz.
Firar (Kadri Kerem KARANFİL); Karabasan tadında yazılmış düşsel kurgu öyküde bir yazarın kimsenin yaşamadığı apartmanda kalıp yazdıkları karakterlerin canlandığını ve sonra bu karakterden kurtulmayı istiyor. Diğer karakterler de yazarı kendi etkileri altına alarak o istemedikleri karakteri öldürmek için intihar sahnesi yazması için ikna ediyorlardı. Öykünün bazı yerlerinde psikolojik gerilim havası hakim olduğunu görüyoruz. Öyküdeki imkan elimizde olsaydı belki bizi anlayan arkadaşlar yaratabilirdik.
Orm Fantastik Öykü ve Resim Seçkisi’nin üçüncü sayısı, mitoloji, psikolojik gerilim, düşsel kurgu ve bilimkurgu arasında gidip gelen çok sesli bir evren sunsa da, bütünlüklü bir estetik doruğa ulaştığı söylenemez. “Algun" ve “Peri Kızı Nurcihan” gibi metinler; hem akıcılık hem de duygusal/mitik katmanlarıyla öne çıkan, okurda kalıcı iz bırakan istisnalar olarak parlamaktayken bazı öykülerde didaktik anlatımın ağır basması, mantık örgüsündeki boşluklar, türle bağı zayıf kurgular ve teknik imkânların yeterince kullanılmaması genel etkiyi zayıflatıyor. Yazarların hayal gücü ve deneme cesareti takdire değer olmakla birlikte, özellikle tür bilincini derinleştiren, yenilikçi anlatım teknikleriyle desteklenen metinlerin sayısının artması, seçkinin edebi gücünü belirgin biçimde yükseltecek gibi görünüyor.
·
91 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.