İki sene önce elime alıp bir iki bölüm okuyup bıraktığım kitaba tekrar başladım ve ne yazık ki o zaman ne düşündüysem şimdi yine aynı şeyi düşünüyorum. Konu güzel ama o kadar sıkıcı ki geldi ki anlatamam. Tekrar yarım bırakmamak için okudum.
Anne, küçükken ailesini kaybetmiş ve büyükbabasının yanında büyümüştür. Büyükbabası Eoin’de onunla aynı kaderi paylaşıyordur. Kökleri İrlanda’ya dayanan Anne oraya hiç gitmemiştir ama büyükbabası ölüm döşeğinde ona bir vasiyette bulunur ve böylece yolu İrlanda’ya düşer. Ama bu sıradan bir ziyaret değildir. Bir kayık kiralar gölde açılır ve işte bütün hikaye burada başlar.
Amy Harmon hikayeyi güzel anlatmış anlatmasına ama bir şeyler eksik ve sıkıcı. Okurken yordu beni. Anne karakterinide biraz garip buldum. Asla evine gitmek istememesi ve her şeyi hemen kabul etmesi garip geldi. Thomas ile aralarında olan o ilişki bana asla ama asla geçmedi. Çok yüzeyseldi. Daha derin bir şeyler bekledim. Arada yazılan mektupları okumak yani sadece Anne değil, Thomas’ın gözünden okumak hikayenin gelişimi için çok güzeldi. Onun dışında pek beğendiğim yer yok. Ortalama bir kitaptı benim için.
Bu arada kitap kapağına bayıldım çok güzel.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.