Bazen en umutsuz anlarda çıkar karşımıza ruhumuza dokunan insanlar. Bir karşılaşma, bir tesadüf. Beden uzaktır ama ruh aşinadır aslınla sanki yıllardır tanıyormuşçasına. Bir bağa dahi ihtiyaç olmadan sadece var olmasıyla dahi iyi gelir sana. Beklemek mi lâzımdır yoksa aramak mı bilmiyorum bu insanı. Ama aşiyan olur ruhuna ve ve sen gördüğünde tanırsın onu diyor ruhum ta ki görene kadar beklemek gerek sanırım.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.