Barış Manço’nun bu şarkısı, insanın hayat karşısındaki kırılganlığını, toplumsal baskıları ve adaletsiz düzeni hem içten hem de bilgece bir dille anlatır.
Her kıta, insanın iç dünyasıyla dış dünyanın çelişkisini ortaya çıkarır.
Emek verenin değil, konuşanın değer gördüğü bir dünya…
“Ali yazar, Veli bozar” sözü aslında hayatın adaletsizliğini özetler.
Birileri emek verir, uğraşır, çabalar…
Ama başka biri gelip tek bir sözle o emeği yok sayabilir.
Tıpkı bir küpün suyunu azar azar çekmesi gibi, insanın içi de zamanla tükenir, yorulur.
“Erkek ağlar mı derler…”
Gözü yaşlı birini gördüklerinde, özellikle bir erkeği,
“Erkek ağlar mı?” diye soran bir toplumdan bahseder Barış Manço.
Ama gökyüzü bile yağmur yağdırıyorsa, insanın ağlaması neden yadırgansın?
Gök ağlarken normal,
insan ağlayınca ayıp mı?
Şarkı bu çifte standardı da eleştirir:
Duygular cinsiyete göre ölçülmez;
acıyı yaşayan herkesin gözyaşı olur.
Kırgınlık, öfke, içten içe tükeniş..
“Üzülmüşüm neye yarar, keskin sirke küpüne zarar”
İnsan öfkelendikçe, sinirlendikçe sanır ki karşıdaki zarar görür.
Oysa en keskin öfke önce sahibinin içini yakar.
Çok sinirlenmek, çok kırılmak, çok üzülmek…
Hepsi önce insanın kendi ruhunu eritir.
Sözünden dönmek...
“Bir gün dönsem sözümden, düşerim dost gözünden”
İnsan bazen kendi sözünden dönmek zorunda kalır.
Hayat değişir, şartlar değişir, insan değişir…
Dünya dönüyorsa, devran dönerken insanın da dönmesi çok mu?
Burada Manço, katı yargıları, insanların birbirine tanımadığı payı sorgular.
Koşullar değiştiğinde yön değiştirmek zayıflık değil, yaşamın doğal akışıdır.
Yolun sonu.. Yorgunluk..
“Hayat duruyor dostlar, ben durmuşum çok mu?”
Bu sözler, insanın bazen hayatta bir noktada tıkanmasını anlatır.
Yorulmak, durmak, bazen devam edecek gücü bulamamak…
Bunların hiçbirinin ayıp olmadığını söyler.
Yaşam bitiyorsa, insanın bitmesi de şaşılacak bir şey değildir.
Bu kabul, bir vazgeçiş değil;
hayatın ağırlığını yumuşak bir kabullenişle karşılamaktır.
Sonuç olarak:
Bu şarkı, insanın duygularını bastırmak zorunda kaldığı, emeğinin çoğu zaman boşa sayıldığı, kararlarının yargılandığı bir dünyada, aslında herkesin aynı acılardan geçtiğini söyler.
Barış Manço, aslında şarkısında şöyle der:
“Hayat zor, insan kırılgan… Ama duygularını saklama, kendini suçlama. Yıkılan da sensin, toparlanan da. Ve bu çok normal.”
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.