Gönlümü avutamadım,
Seni söküp atamadım,
Ben bahtımı tutamadım,
Yâr, seni unutamadım.
Bahtın lütfuna ermişim.
Gönlümü sana vermişim.
Meğer ne çok severmişim,
Yâr, seni unutamadım.
Gönül bir acayip deli,
Yârin azâdolunmaz kulu.
Bilemedim neylemeli?
Yâr, seni unutamadım.
Kalksam gönlümü azâda
Eski günler gelir yâda;
Bu nisyan dolu dünyada
Yâr, seni unutamadım.
Kendimi aldırdım gama,
Yerleştin kaldın kafama;
Unutmak istedim ama
Yâr, seni unutamadım
·
448 Gösterim
1 Yorum
Kitaptan bir alıntı ile anayım Umay'ı. Huzurla uyusun🙏🌹
“Konuşacak, dert yanacak bir adam!..” diye kendi kendime haykırdım… Yoktu… Malumat sahibi, derin, muğlak bir kimseye rast gelmek mümkün değildi. Müthiş surette yalnız kaldığımı hissettim. Ah! Bilhassa bu kadar kalabalığın içinde yalnızlık ne acı oluyor yarabbi!...
Her yerde, her şeyde yaşayacak 🙏🏻🌹
1 yanıtı göster
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.