Stephen King'in Richard Bachman takma adıyla 1979 yılında yazdığı distopik romanını okudum. Tam olarak anlaşılmasa da yönetim biçimi askeri bir diktatörlük olduğunu hayal ettiğim, Amerika Birleşik Devletleri'nde geçiyor. Her yıl geleneksel olarak düzenlenen, halk için büyük bir televizyon olayı haline gelmiş, son derece acımasız ve ölümcül bir yürüyüş yarışmasını konu alıyor. Her bölümün başında da çeşitli yarışmalardan cümlelere yer verilmiş olması günümüzdeki yarışmaların da aslında pek farklı olmadığını bana düşündürttü. Hatta Açlık Oyunları ve Labirent gibi kitaplar da bu kitaba çok benziyor. Gençlerin hayatta kalma çabaları...
Neyse, söz konusu yarışmaya her yıl yüz genç erkek katılıyor. Yürüyüşçülerin uyması gereken kurallar basit:
Tempo: Yürüyüşçüler, gece gündüz demeden, saatte en az dört mil (yaklaşık 6,4 km/saat) hızla yürümek zorundadır.
Uyarılar: Bu hızın altına düşen veya duraksayan yarışmacılara bir uyarı verilir.
Diskalifiye: Üç uyarı alan yarışmacı, "diskalifiye" edilir. Bu, askeri yetkililer (Devriyeler) tarafından, anında vurularak infaz edilmesi anlamına gelir.
Bitiş Çizgisi: Yarışın bir bitiş çizgisi yoktur. Yürüyüş, sadece tek bir kişi hayatta kalana kadar devam eder.
Ödül: Kazanan ne isterse.
Yarışmacılar yoğun bir psikolojik ve fiziksel mücadeleye girişiyorlar. Yol boyunca hem yol kenarlarında hem de televizyonda kendilerini izleyen insanlar var. Yarışmacılar yorgunluk, açlık, uykusuzluk ve ölüm korkusuyla mücadele ediyor. Aralarındaki sohbetler, motivasyonları, çaresizlik anları, psikolojik gelgitleri kitapta çok iyi anlatılmış. Bol bol diyalog var. Hızlı okunan bir kitap.
Filmi de var. Filmde belirli bir süreye sığması için 100 kişi değil, 50 kişi yarışıyor. Bu da filmi kitaba göre biraz sığ yapmış. Karakterlerle bağ kurmak zorlaşıyor. Filmde hayalimdekinden çok daha hızlı yürüdüler. Kitaptan farklı olarak ana karakterin asıl motivasyonunu sağlayan kız arkadaşı yok mesela, bence bu büyük hata olmuş. Bütün yol boyunca yarışanların ölmelerini izlemeye gelen yoğun kalabalıklar yok, sadece finalde kalabalık var. Oysa kitapta zaman zaman seyircilerle temas ediliyor, laf dalaşına giriliyor, seyirciyi zaptetmek için askerler müdahale ediyordu. Bunun olmaması da büyük hata olmuş. Finali de kitaptan farklı yapılmış. Bir tek bu kısmı beğendim.
Ben önce kitabı okuyup sonra filmini izlemenizi tavsiye ederim.
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.