“Abdülhamid Han”
Mustafa Armağan’ın kaleme aldığı "Abdülhamid’in Kurtlarla Dansı" serisinin birinci cildi, yakın tarihimizin en çok tartışılan figürlerinden biri olan Sultan II. Abdülhamid’i ve onun dönemindeki siyasi atmosferi anlatan popüler tarih kitaplarından biridir.
Eser, II. Abdülhamid’i resmi tarihin "Kızıl Sultan" ya da “baskıcı” anlatısının dışına çıkararak, onu bir "siyasi deha" ve "Ulu Hakan" açısıyla ele alır.
"Kurtlarla Dans"
Kitabın ismi, eserin ana fikrini özetler niteliktedir. Armağan, dönemin küresel güçlerini (İngiltere, Fransa, Rusya, Almanya) Osmanlı’yı parçalamak isteyen "kurtlar" olarak betimler. Sultan Abdülhamid’in 33 yıllık saltanatını ise bu kurtlar sofrasında devleti yem etmemek için verilen, ince zekâya dayalı bir "dans" (diplomasi ve denge politikası) olarak sunar.
Beğendiğim kısımlar:
Filistin Meselesi ve Theodor Herzl: Kitabın en çok ilgimi çeken kısımlarından biridir. Siyonizmin kurucusu Herzl’in toprak talebi karşısında Abdülhamid’in tavrı, "Ben bir karış dahi olsa toprak satmam, zira bu vatan bana değil milletime aittir" sözü,
Abdülhamid’in okullaşma oranını artırması, açtığı liseler ve fakülteler (Mülkiye, Tıbbiye vb.) üzerinden, onun sanıldığı gibi gelişime kapalı değil, aksine modernleşmeci bir padişah olduğu,
Yazar hakkındaki fikirlerim:
akademik ve ağır bir dil yerine akıcı, hikaye tadında ve gazetecilik refleksiyle yazılmış bir üslup kullanır.
Kitabın olumlu yanları:
Kitap, Abdülhamid’in sadece "yasakçı" yönünü değil, imar, eğitim ve diplomasi alanındaki hizmetlerini gün yüzüne çıkarır.
Küçük bir eleştiri:
Kitap, bir tarih incelemesinden ziyade bir "savunma" (apology) niteliğindedir. Sultan Abdülhamid neredeyse kusursuz bir lider olarak sunulurken, muhalifleri genellikle "gafil" veya "hain" olarak etiketlenir.
·
268 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.