Bugün sizlere kalp sızlatan bir kitapla geldim. @durmuskamil34 un yazdığı “Yaşamadan Ölmek” kitabı, İlyas’ın omuzlarına binen yüklerle başlayan ve hayatta kalmanın bile zaman zaman “ölü gibi hissettirdiği” bir hikâyeyi taşıyor. Yoksulluğun gölgesinde büyüyen, babasının baskısıyla şekillenen bir çocukluktan, ailesinin tüm sorumluluğunu tek başına sırtlayan genç bir adama dönüşen Ilyas’ın iç sesi, kitabın en vurucu yanı. Sayfalar ilerledikçe, onun içindeki kırgınlıkla, umudun kıyısında gidip gelen o sessiz çırpınışla karşılaşıyorsunuz. Bence yazarın sade ama dokunan dili, kapakta yer alan kartallar ve akbabalar gibi sembollerle Ilyas’ın sıkışmışlığını daha da görünür kılıyor. Kısa bir roman olmasına rağmen, duygusal yoğunluğu hiç hafiflemiyor; tam tersine her sayfası “yaşamadan yaşamak” hâlinin ne olduğunu içten içe hissettiriyor. Beni en çok etkileyen ise Ilyas’ın hayata yenik düşmesi değil, yenilse bile içinden geçen o küçük direnme kırıntılarını saklamayı başarışı oldu. Kitabı bitirdikten sonra insanın içinde, kelimelere dökülmeyen bir sızı uzun süre yerini koruyor. Yazarımızın emeğine yüreğine sağlık. İyilikle ve kitapla kalın.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.