Bugün sizlere daha önce iki kitabını okuduğum bir yazarın üçüncü kitabıyla geldim. @_tercan.imek ’in yazdığı“Zor Zamanın Adamı” bence “hayatın ortasında fazla hızlı büyümüş iki insanın yolları nasıl kesişir?” sorusunu hissettiren bir kitap. Brüksel’in kalabalığına sıkışmış iki yalnız ruh… Biri geçmişinin ağırlığını taşıyan Hacı Amca, diğeri hayatın eşiğinde, öğrenmeye aç, umudu diri Veysel. Onların tesadüfle başlayan tanışıklığının dört mevsime yayılması; zamanın, yaşanmışlıkların ve suskunlukların iki insanı nasıl birbirine tutundurduğunu gösteren sakin ama sıcak bir hikâye gibi. Yazarın sade ve akıcı dili bu kitabında da kendini gösteriyor, bu da romanın duygusunu yorucu değil, daha çok içten bir dokunuşla okuyucusuna sunmasını sağlıyor. Göç, yabancılık, yalnızlık, aidiyet… Hepsi günümüzün yarım kalmış cümleleri gibi ve bu kitap o cümleleri insan hikâyelerine dönüştürmüş diyebilirim. Çok büyük, gürültülü bir dram değil de; daha çok derinden akan, insanın içini hafifçe burkan bir sessizlik gibi. Bu roman, birinin geçmişinden, diğerinin umutlarından yükselen iki sesin birbirini tamamlamasını okuyucusuna hissettiriyor. İçinde biraz hüzün, biraz da iyileşme mevcut. Ne diyelim yazarımızın kalem yolculuğu uzun olsun. İyilikle ve kitapla kalın.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.