Ben Gaye Tanrıverdi.
Bu kitabı yazarken aslında bir hikâye değil… içimde yıllardır susturamadığım bir sızıya ses oldum. Çünkü bir insan kendini anlatabilir; ama sokak kedileri acı çekerken bile sessizdir. Onların çığlığı yok… sadece bakışları var. Yalnızca bakınca anlayabileceğiniz bir kırgınlık, bir minnet, bir umut…
Onların gözlerinde ilk kez bir anne gördüm.
Titreye titreye yavrusunu saklayan bir anne…
Karnı açken bile yavrusunu doyurmaya çalışan bir anne…
Dünyada en çok güvendiği insanlardan bile kaçmak zorunda kalan bir anne…
Ben o gözlere dokundum. Onların korkusuna, çaresizliğine, sessizliğine dokundum.
Ve kaybettiklerimin sıcaklığı hâlâ avuçlarımdayken kalemimi elime aldım.
Bu kitap, toprağa verdiğim kedilerimin ardından içimde kalan boşluğun adıdır biraz.
Biraz onların hakkını savunma isteğim…
Biraz da bu dünyaya bir iz bırakma çabam.
Çünkü sokakta yaşayan bir can sadece bir “kedi” değildir.
Üşüyen bir yürektir.
Korkan bir bedendir.
Kaybettiğinde sessiz çöken bir dünyadır.
Ve gördüklerimi susturup hiçbir şey olmamış gibi yaşamak artık bana ağır geliyordu.
Bu kitap; bir sokak kedisinin yavrularını korumak için insanlara karşı verdiği görünmez savaşın içinden doğdu.
Her satırında bir canın nefesi, bir annenin titremesi, bir yavrunun hayata tutunuşu var.
Ben sadece yazmadım…
Onların kalbini sizin kalbinize taşımaya çalıştım.
Belki bir kap mama koyarsınız diye,
belki bir cana dokunursunuz diye,
belki bir gün o sessiz çığlıklar gerçekten duyulur diye…
Bu kitap; hayvanseverlere değil, yüreği olan herkese yazılmış bir çağrıdır.
Eğer onların iç dünyasına yaklaşmak, bir kedinin kalbindeki duyguları hissetmek istersen…
Bu yolculukta elimi tutmanız benim için dünyalara değer.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.