Bütün okulların okuma listesine eklediği bu kitabı okuduğumda hayal kırıklığına uğradım. Şermin Yaşar'ın hem yeyişkin hem de çocuk kitaplarını okur, severim. Bu kitaptan da aynı hazzı bekliyordum. Oysa beklentimi hiç karşılamadı.
Cingo bir köpeğin komik, eğlenceli hikâyesini anlatıyor. Kardeş isteyen çocuğu köpek sahiplenerek mutlu etmeye çalışan aile, Cingo'nun ortalığı birbirine katan haylazlığıyla tanışıyor. Temelde komik bir kitap ama mizahını çiş, kaka esprilerinden alıyor. Cingo tuvaletini nereye yaptı, nereye kustu gibi meselelerden komedi yaratılıyor. Evet, bir çocuk buna güler ama neden gülsün? Evet, bir çocuk bu kitabı okurken eğlenir ama kitabın işlevi bu mu?
Tabii ki her çocuk kitabı bir şeyler öğretmek zorunda değil. Sadece komik, eğlenceli çocuk kitapları da yazılabilir ama mizahı nasıl sağladığınız önemli bir konudur. Mizah zeka işidir. Bir insanın neye güldüğü zekasını gösterir derler. Hâl böyleyken çocuklara komedi unsuru olarak bunları sunmayı mantıklı bulmadım. Okulların ve öğretmenlerin de neden bu kitaba böyle tutkuyla sarıldıklarını anlamadım.