Gözlerin aradığı huzur bulamamış
Baktığın duvarlar kan kokuyor
Nefesinle kaç can parçalanmış
Çiçekler eskisi gibi kokmuyor.
Kilitler varılmaktan değil,
Açılmaya çabalanmadığından bitâp.
Dağlar sevgiden erimedi mi ?
Yetiş, ara, bul, kaybol !
Düşünmez isen gölgeye sinmek hiçlik bile değil…
Vardım vardım varamadım,
Ya ben bir ölüye topraktım, umut bendeydi;
ya da bu toprak nerdeydi ? Ben kimdim ?
Kirpiklerimin uçlarında harlı bir ateş var gibi ıslandıkça ciğerimi dağlar…
~ayz