Kitapları yayımlanma sırasına göre okumuş olmak şiirlerin kronolojik yerleşimi sayesinde şairin gelişimini açık biçimde takip etmeme imkan verdi. İlk kitaptan ikinci kitaba geçerken bazı şiirlerin bir şarkının devamını dinliyormuşçasına akış hissi uyandırması, şair ve okur ilişkisinin tamamlayıcılığını da güzel yansıttığını düşünüyorum. Şairler ve okuyucular arasındaki ilişki böyledir, yazdıkları okuyucuyla karşılık bulur ve tamamlanır fakat aynı zamanda ona bir anlam borcu da yoktur. Bu bağlamda çok özgür buluyorum şiir evrenini...
Uzun soluklu araların ardından başlangıç şiirlerinin her yılın nisan ayında yazılmış olması kitabın ismini daha da anlamlı kılıyor. Yer yer kendimden ve besinlerimden bulduğum, bulunduğum da oldu şiirlerde. Bu da şiirin ve aslında ifade biçimlerimizin belki okuduğumuz kitaplarla ve gözlemlediğimiz dış dünyayla birlikte ne kadar evrensel olduğunu yeniden fark etmemi sağladı. Özellikle “Ahde Vefa Dizeleri” bölümünün tarzını çok beğendim, güzel temenniler ve maniler müzesi gibi okuyup seyrettim. Son olarak “Bizi İnsanlık Kurtaracak” şiirinin akrostiş düzenini ilk okumada fark etmesem de dönüp baktığımda bu ince detayın şiire ayrı bir estetik değer kattığını vurgulamak isterim. Yazar arkadaşıma edebi yolculuğunun gelişerek ve derinleşerek devam etmesini diler; huzur ve başarılarla dolu bir üretim hayatı temenni ederim.