David Nel·lo-Zippoli qəbiləsi
Kitabı ilk baxışda sadə bir uşaq hekayəsi kimi görünə bilər. Mən də oxumağa başlayanda düşündüm ki, yəqin ki, adi bir macəradır və çox dərinə getməyəcək. Amma səhifələr irəlilədikcə anladım ki, bu kitab gözlədiyimdən çox daha dolğun və təsirlidir. 118 səhifənin hər biri oxucunu öz ardınca çəkir; sanki hər səhifə səni səsləyir: “Davam et, macəra hələ bitməyib!”
Kitabın əsas qəhrəmanı Guillem — kitab oxumağı sevməyən, kitablarla münasibəti zəif olan bir uşaqdır. Məktəbdə hər həftə kitab götürmək məcburiyyəti onun üçün darıxdırıcı bir işdir. Lakin bir gün əlində təsadüfən “Zippoli qəbiləsi” adlı köhnə bir kitab düşür… və hekayə buradan başlayır.
Bu kitabın ən möhtəşəm özəlliyi odur ki:
Kitab hər oxucuya fərqli görünür.
Gilyermo oxuyanda bir cür hekayə açılır, qardaşı oxuyanda tamamilə başqa. Hər oxucuya fərqli cümlələr, fərqli abzaslar təqdim edir — sanki kitab oxucunun kimliyinə görə dəyişir.
Oxumağı sevməyən uşaq üçün “oxumağa açılan qapı” rolunu oynayır.
Kitab uşaqda maraq oyadır, onu hekayənin içində saxlayır və kitabın nə qədər canlı, əyləncəli və düşüncəli ola biləcəyini göstərir.
Kitab yalnız oxumağa həvəsləndirmir, eyni zamanda uşağın:
qardaş-bacılarla münasibətini,
başqasının yerinə özünü qoyma (empati) bacarığını,
insanlarla anlaşma yollarını
çox sadə şəkildə göstərir. Hekayədəki situasiyalar uşağın gündəlik həyatına çox yaxındır və buna görə də öyrədici təsiri güclüdür.
Niyə valideynlər, müəllimlər və uşaqlar üçün uyğundur?
"Zippoli qəbiləsi" həm məzmun, həm də mesaj baxımından:
kitab oxumağı sevməyən uşaqlar üçün,
müəllimlərin dərslərdə müzakirə etməsi üçün,
valideynlərin övladları ilə birlikdə oxuması üçün
çox uyğun seçimdir. Uşaq kitabı oxuyarkən həm macəra yaşayır, həm də kitabın möcüzəsini özü kəşf edir.
Mən bu kitabı böyük zövqlə oxudum. Oxuduqca hekayə daha da cəlbedici olur, diqqəti məndən qoparmırdı. Məncə, bu kitab bütün ailələr və məktəblər üçün bir “oxu körpüsü”dür — yəni uşağı kitaba bağlayan çox zərif, amma güclü bir vasitədir.