Değişik bir roman. Bir bahçıvanın hastalık ve ölümü. Güzel işlenmiş. kitaptan bazı cümleler alıntılayayım. Okunmaya değer. Cennet acının dinmesi olmalı./ Bugün altında yattığı toprağı işlerdi bir zamanlar./ Bahçe; Orada olmayı severdim, özellikle baharda, başımı çiçeklerle dolu erik dallarının arasına gömmeyi, gözlerimi kapatıp arıların zen fısıltısını dinlemeyi./ Her şeyin ötesinde, babam her yeri bir bahçeye, her evi de bir yuvaya dönüştürmeyi başarırdı./ Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? Hayattan tabii ki, onun büyüleyici geçiciliğinden.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.