“Sierva Maria” bu ismi ilk defa bir dizide duydum ve isminden çok hikayesi ilgimi çekti (ama ne yalan söyleyeyim ismi de ilgimi çekti:)). Sierva Maria istenmeyen bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiş ve 12 yaşında kuduz bir köpek tarafından ısırılmış. Kitap hakkında ilk bunu duydum ve araştırmaya başlayınca da kitabın ismini öğrendim. Bu kitabı daha önce hiç duymadım ve görmedim. Marquez’in daha önce Kırmızı Pazartesi adlı kitabını okumuştum ve Yüzyıllık Yalnızlık adlı meşhur romanını da çok kez duydum ama okumaya fırsat bulamadım. İlk fırsatta okuyacağım onu da.
Kitabın arka kısmındaki yazı ve sunuş bölümündeki yazı beni çok meraklandırdı. Yazarımızın gazetecilik yaptığı dönemlerde müdürü ona bir iş vermiş. Santa Clara Manastırı’nın mahzenlerindeki mezarlar boşaltılıyormuş, bir dönem hastane olarak da kullanılan bu manastır şimdi satılmış ve beş yıldızlı bir otele dönüştürülecekmiş. Bu yüzden de mezarlar ve eşyalar boşatılıp ya isteyenlere verilecek ya da ortak bir yerde gömülü olacak hepsi. Ustabaşı taşların üstündeki isimleri tek tek deftere kayıt ederek mezarları taşırken bir saç örgüsü görüyor, onu takip ederek bir mezarı kazıyorlar saçların 12 yaşındaki bir kızın kafatasına yapışık olduğunu yani ona ait olduğunu görüyorlar. Mezar taşında sadece ismi olan bu kızın soy ismi bile yazmıyordu. (Gerçekten şu an düşündüğümde bile beni duygulandıran bir kitaptı.) Yazar bu olağandışı olay karşısında çok şaşırmıştı ama ustabaşı ona insanların öldükten sonra bile saçların ayda bir santimetre uzadığını söyledi bu yüzden bunu olağan en ufak bir şaşkınlık belirtisi göstermeden. Yazar bu saçlara sahip olan genç kızı araştırıp gerçek ve kurguyu ustalıkla harmanlayarak bu güzel kitabı bizlere sundu. Gerçekten çok güzel bir kitaptı. Tek eleştirim rahibin kızdan 21 yaş büyük
·
111 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.