Anlayana mənəvi orgazm,
Anlamayana Nəzəriyyə:
Dan Brown "Sirrlərin Sirri":
Sadəcə “Kod + Sirr + Macəra...”
İnsanın şüuru,
Bəşəriyyətin sirri,
Elm və Ruhun toqquşması haqqında...
Romanda adrenalinlə qarışıq düşüncə və mənəviyyat ifadələrinizi yetərincə hiss edirsiniz:
Bu hissiyatsızlıq yüzilliyində...
Praqanın dar küçələrinə səhərin ilk şəfəqləri töküləndə, sanki şəhər öz minillik sirlərini bir anlıq nəfəs kimi buraxır...
Dan Brown-un “Sirlərin Sirri” romanı da elə həmin nəfəsin içinə doğulur:
Daşların altından gələn pıçıltılar, qədim məbədlərin qaranlıq guşələri və insan şüurunun hələ tərcümə edilməmiş dili arasında...
Burada hər şey bir qətl'lə başlayır, amma əsil qaranlıq:
Bıçağın izi yox, onun gizlətdiyi ideyadır...
Katherine Solomon:
Kainatın görünməyən damarlarını ölçməyə çalışan bir alim:
Birdən-birə yox olur...
Onun ardınca müasir dünyanın simvolik arxeoloquna çevrilmiş Robert Langdon yola çıxır...
Əslində isə Langdon bir adamın yox, insanlığın itirdiyi puzzle'ın bir parçasını axtarır:
Biliyin öz ruhunda gizlətdiyi həqiqəti...
Roman boyu şəhərlər dəyişir:
Praqanın mistikliyi,
Londonun soyuq məntiqi ilə toqquşur,
Nyu-Yorkun qüllələri isə kainata toxunmaq istəyən insan iddiasının simvolu kimi dikəlir...
Əslində bu məkanlar sadəcə fon deyil:
Hər biri sanki romanın mistik xəritəsində xüsusi bir not kimi səslənir...
Sanki Brown yolu şəhərlərin daşlarına deyil, onların ruhuna çəkir...
Katherine-in araşdırmaları:
Elmin sərt laboratoriyalarında yox, ağlın görünməz arxitekturasında qurulmuş sirlərdən danışır...
O, beynin içindəki qaranlığı işıqlandırmağa çalışarkən, suallar da böyüyür:
Bəlkə şüur bir mehdir,
bəlkə bir səsdir,
bəlkə də kainatın ən qədim kodudur?...
Roman bütün gərginliyi boyunca oxucunu yalnız qaçışa, kovalamacaya sürükləmir:
Onu öz daxilindəki qapıya gətirir...
Sanki hər səhifə belə pıçıldayır:
“İnsan özünü tanımadıqca, sirlər bitməyəcək…”
Brown-un simvolları bu dəfə yalnız daşlara oyulmayıb;
Onlar insan beyninin qatlarına, qorxularına və arzularına yazılıb...
Sirlərin açarı bir heykəldə yox, bir hadisədə yox:
İnsan şüurunun təbiətində gizlənib...
Lakin bu bilik, hər böyük bilik kimi:
Xeyir və şər arasında incə bir ip üzərində dayanır...
Kəşfin gücü insanı azad da edə bilər və ya onu zəncirləyə də bilər...
Buddanın ifadə etdiyi kimi:
"Məntiqimiz bəzən ən yaxın dostumuz, bəzən ən azğın düşmanımızdır..."
Roman boyunca qaranlıq güclər bu bilik uğrunda tor qurduqca, oxucu fərq edir ki, ən qorxulu olan gizli təşkilat deyil:
Şüuraltımızda gizlənəndir...
Dan Brown burada təkcə süjet yaratmır;
O, insana bir güzgü tutur...
Langdon şəhərləri dolaşdıqca, oxucu öz içində dolaşır...
Katherine sirri açdıqca, oxucu öz sirlərinə yaxınlaşır...
Elmlə mistisizmin toqquşduğu yerdə, insan ruhu öz tarazlığını axtarır...
Finalda isə romanın öz dili sanki belə deyir:
“Ən böyük sirr:
Sirrin özünü tapmaq ehtiyacımızın səbəbidir...”
“Sirlərin Sirri”:
Yalnız bir trillerin həyəcanı deyil;
Bu, şüurun sərhədlərinə uzanan poetik bir səyahətdir...
Elm ilə ruhun, simvol ilə reallığın, bilik ilə qorxunun çarpışdığı bir axtarış hekayəsidir...
Və nəticədə oxucu anlayır ki:
Ən dərin sirr kitabın içində yox, onu oxuyan insanın qəlb və şüurunda yatır...
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.