"İnsanın gerçekten mutsuz olmasına imkan var mı? Mutluluğun ne olduğunu bir kere tatmışsam, kederin, elemin ne önemi kalır? Bir ağacın önünden geçen insan nasıl olurda kaptırmaz kendini? Bir insanla konuşurken onu sevmenin verdiği mutlulığu duymamak elde midir? Ah ben söylemesini beceremiyorum. Yoksa adım başı rastladıklarımızın, yolunu şaşırmış insanların bile hayran olunacak ne güzel özellikleri var... bir çocuğa, güneşin doğuşuna, yeşeren otlara, sizi sevenlere çevirin gözlerinizi..."
İşte tam da böyle diyor Dostoyevski'nin budalası Prens Mışkin.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.