Mutlu musun Osman?
Hiç sanmıyorum ;)
Bu kadını kaybettin yaa yazıkk :)
Osman'dan ayrılan bir kadın. . .
Ayrılığın acısını azaltmak için Osman'a yazılan mektuplar. . .
Kayboldum derken kendini bulmanın verdiği mutluluk. . .
Yaşayanlar bilir, ayrılık sonrası hemen herkesin yaşadığı duygusal boşluğu kapatmak, normalleşmek, hayatın rutin akışına dönmek her zaman pek kolay olmuyor. Yapılması gerekenler ; anlatmak, rahatlamak, duyguların ifadesinin verdiği ferahlama hissi ile birlikte, hayatınızda oluşan boşluğu doldurmak için kendinize bir meşgale bulmak .. . Ehh zor bir süreç.
Yaşanan acı genelde en yakın bulduğun insana anlatılır. Anlattıkça açılır, açıldıkça rahatlar insan. Bir de bakmışsın ayrılık acısı yaşadığını unutamasan da acının yaşattıklarını unutmuşsundur. İşte bu kitap da bunları okuyoruz: yoğun acı sonrası kendini bulma serüveni. Bir farkla cesur kahramanımız yaşadığı her şeyi ayrıldığı sevgilisi Osman'a yazıyor. Cesur diyorum çünkü bunu yapmak her babayiğin harcı değil.
Güldüren, düşündüren, hüzünlendiren kısacık bir hikaye. İnsana dair,insan olmaya dair o kadar güzel noktalara değinilmiş ki, alıntı yapmak istediğim halde çok uzun olacağı için yapamadığım; altını çizmekten yorulup paragrafları işaretlediğim bir kitap oldu.
Kitap bitti ama ben hala o kadını, Osman'ı düşünüyorum, içimde tarif edemediğim bir sıcaklıkla..
Keyifli okumalar.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.