ÜMİT KELEŞ -EĞİTİMDE YENİ BİR UFUK
Umit Keleş`in Eğitimde Yeni Bir Ufuk kitabı, aslında bir "eğitim sistemi eleştirisi" olmanın ötesine geçip, Türkiye'de eğitimin hem tarihsel köklerine hem de güncel sorunlarına aynı anda bakan, oldukça kapsamlı ve vizyoner bir çalışma sunuyor. Kitabı okurken sanki yazarın önce mevcut eğitim yapısının fotoğrafin çektiğini sonra o fotografin karanlık ve problemli noktalarını tek tek aydınlattığını, ardından da "peki, nası daha iyisi olabilir?" sorusuna güçlü ve uygulanabilir öneriler hissediyorsun.
getirdiğini Kitabın merkezinde, Türkite'deki eğitimin temel sorununun "parça parça müdahaleler"le değil, bütünsel bir dönüşümle çözülebileceği fikri yatıyor. Yazar, örgün eğitimden sınav sistemine öğretmen niteliğinden müfredat tasarımına. oku ikliminden ailelerin rolüne kadar birçok konuyu kendi iç bağlantılarıyla açıklıyor. Bir nevi olay örgüsü gibi, bir problem diğerini doğuruyor, bir eksik baska bir aksaklığı tetikliyor ve yazar bu zinciri kırmak için hem tarihsel referanslardan hem de günümüz dünyasının yenilikçi yaklaşımlarından yararlanıyor. Kitabın özellikle dikkat çeken kısmı, Atatürk'ün eğitim vizyonunu yalnızca bir tarihsel miras olarak değil, bugün hâlâ yol gösteren bir model olarak ele alması. Ama bunu kuru bir övgüyle değil; Atatürk'ün bilimsel, çagdaş ve toplum merkezli eğitim anlayışını günümüzün şartlarıyla yeniden yorumlayarak yapıyor. Yani hem kökleri sağlam tutuyor hem de yeni dallar uzatıyor.
Bir başka önemli yön ise felsefi temeli. Kitap bir eğitim politikası metni gibi başlayıp felsefi bir çerçeveyle derinleşiyor. "insan nasıl ögrenir? Eğitim neden var? Toplumun dönüşümünde eğitimin rolü nedir?" gibi sorulara yanıt ararken, sadece öğretmenlere değil, ögrencilere, ailelere ve yöneticilere de seslenen bir düşünsel zemine sahip. Bu, kitabı daha evrensel kılıyor. Yazar, eğitimde çözüm ararken klışelere kaçmıyor. "Dijitalleşelim", "Teknolojiye daha fazla yatırım yapalım" gibi genel söylemler verine, sürdürülebilir ve insani temelli modeller öneriyor.
Öğrencinin merak duygusunu canlı tutan öğretmeni bir "bilgi aktarıcısı" olmaktan çıkarıp bir "rehber" konumuna taşıyan, okulu ise sadece ders yapılan bir yapı değil; bir yaşam alanı olarak gören bir yaklasım benimsiyor. Bunu anlatırken de akademik bir soğukluk yerine samimi ama derinlikli bir üslup kullanıyor.kitap boyunca verilen örnekler, Türkiye'nin yaşadığı gerçek sorunlardan ve farklı ülkelerin güncel uygulamalarından besleniyor. Bazen sınıf içi gözlemler, bazen öğretmen-öğrenci iletişiminden kesitler, bazen de toplumun eğitimden beklentileri üzerinden somut anlatımlar var. Bu da kitabın "manifesto havasını' güçlendiriyor; çünkü sadece teorik bir metin değil, hayatın içinden gelen bir çözüm çağrısı gibi.
·
198 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.