Fareler ve İnsanlar — Kitap Yorumu
John Steinbeck’ten okuduğum ikinci kitap… Gazap Üzümleri’ndeki o sert, yoksul ve mücadele dolu köy hayatı burada da kendini gösteriyor. Yine insanların bir avuç toprağa, kendilerine ait küçücük bir yaşama tutunma hayali var. Yine yoksulluğun, umudun, emeğin ve çaresizliğin iç içe geçtiği bir dünya…
Kitap, zeki ama ufak tefek George ile iri yarı, çocuk kalpli ve aklı kıt Lennie’nin hikâyesi üzerinden ilerliyor. Birbirine tutunmuş iki yalnız insan… Hayatın yükünü beraber taşıyan, birlikte hayal kuran, birlikte düşen ve kalkamayan iki dost. Biri aklıyla, diğeri saflığıyla yaşamaya çalışan bu ikilinin dostluğu, kitabın kalbinde duran en güçlü duygu.
Steinbeck, insanın kaderle mücadelesini, yalnızlığını, hayallerini ve hayal kırıklıklarını olağanüstü bir sadelikle anlatıyor. Bir çiftlikte geçen birkaç günün içine koca bir ömrün acısını, umudunu ve çaresizliğini sığdırmayı başarıyor.
Okurken hem George’un sabrını hem Lennie’nin masumluğunu hem de ikisinin arasındaki o kırılgan bağı derinden hissediyorsun. Son sayfaya geldiğinde ise insanın içine oturan bir sessizlik bırakıyor.
Kısacık bir roman… ama etkisi uzun süre kalıyor.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.