"Kar tepeye düşse de güneş her zaman doğacaktır"1000Kitap
Suzanne Collins'in "Hasatta Gündoğumu" eseriyle karşılaştığımda hissettiğim duygu, beklemediğim bir hayranlık ve tatmin oldu; bu kitap, orijinal üçlemeye bu denli kusursuz bir şekilde bağlanıp, hikâyeyi bu kadar ustaca derinleştirecek bir eklemenin mümkün olduğunu kanıtladı. Hikâyeyi, serinin kilit noktalarından biri olan 50. Açlık Oyunları (İkinci Çeyrek Kıyamet) üzerinden devam ettirme hamlesi, sanki her şey en baştan planlanmışçasına, olay örgüsündeki boşlukları dolduruyor ve önceki serilere yapılan zarif atıflarla edebi bir örgü oluşturuyor. Kitabın kalbi ise şüphesiz, alaycı ve alkolik mentör olarak tanıdığımız Haymitch Abernathy'nin gençliğine odaklanmasıdır; bu kitap, o haylaz karakterin, zaferinin aslında ne kadar yıkıcı bir kayıp olduğunu göstererek 12. Mıntıka'nın umudunu omuzlarında taşıyan trajik bir figüre dönüşme sürecini gözler önüne seriyor. Haymitch'in yaşadığı dehşet ve taşıdığı yük, sonraki serilerdeki davranışlarını tamamen anlamlandırıyor ve bu derin karakter çözümlenmesi, yazarın ustalığına dair en net kanıttır. Açıkçası, bu denli güçlü ve serinin temelini sarsmadan derinleştiren bir eseri olumsuz eleştirebileceğim bir nokta bulmakta zorlanıyorum; "Hasatta Gündoğumu", Açlık Oyunları hayranları için sadece okunması gereken değil, seri hakkında bildikleri her şeyi yeniden düşünmelerini sağlayacak temel bir şaheserdir.
Hasatta Gündoğumu 
Suzanne Collins
Hasatta Gündoğumu Suzanne Collins·
87 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.