Ahh Sappho, üzümlü kekim..
Sappho’nun okuduğum ikinci kitabı. Her seferinde severek,mest olarak okuyorum. Satırlarda kaybediyorum kendimi, dolanıp duruyorum. Sanki binlerce yıl önceden kalbime düşen bir fısıltı gibi geldi. Aşkı öyle sade, öyle çıplak anlatıyor ki, insan kendi duygularını onun dizelerinde yeniden buluyor. Her satır hem ince hem derin; hem hafif bir dokunuş gibi hem de içe işleyen bir sızı.
Bu kitap, unutulduğunu sandığım duyguları yeniden uyandırdı. Az sözcükle çok şey söyleyen, kalbe sessizce sokulan bir güç var Sappho’da. İyi ki okudum; beni yine kendi içime döndürdü.
·
104 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.