Derin Bir Yüzleşme ve Kimlik Arayışı.
Necati Öziri'nin "Baba İzi," bir okur olarak beni derinden etkiledi. Bu, sadece bir kitap değil, yazarın kendi göçmenlik kimliği, babasıyla ilişkisi ve aile sırlarıyla cesurca hesaplaştığı samimi ve sarsıcı bir iç döküş. Romanın ana ekseninde, Almanya'da büyüyen isimsiz anlatıcının, babasının gidişinin ardından onun geçmişini ve Türkiye'den getirdiği yükleri çözme arayışı yatıyor.
Öziri, iki kültür arasında sıkışıp kalmış olmanın getirdiği aidiyetsizlik duygusunu ve ataerkil yapının kuşaktan kuşağa aktardığı şiddet ve suskunluk mirasını büyük bir ustalıkla işliyor. Kitap, okuyucuyu hem Almanya'nın soğukluğuna hem de Türkiye'den gelen o sıcak ama karmaşık geçmişe çekiyor. "Baba İzi"ni bitirdiğinizde, sadece bir ailenin değil, tüm bir göçmen kuşağının ağır ve konuşulmayan tarihine tanıklık etmiş olmanın ağırlığını hissediyorsunuz.
·
270 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.