Herkese merhabalar
Bugün sizlere kurgusuyla beni içine çeken, temposu hiç düşmeyen ve finaliyle “nasıl yani?” dedirten Mandıra kitabıyla geldim.
İlişkilerin kırılganlığını, merhametin bazen nasıl bir yük hâline geldiğini ve insanın kendi karanlığıyla yüzleşmek zorunda kaldığında neler yapabileceğini çok sade ama bir o kadar da vurucu bir dille anlatan bir hikâyeydi. Özellikle pandemi döneminin o belirsiz, tedirgin atmosferi kitaba öyle güzel yedirilmiş ki, okurken kendinizi hem Yusuf ile Şefika’nın içinde bulunduğu o ilişki çıkmazında hem de çiftliğin gölgesinde büyüyen gizemin tam ortasında buluyorsunuz.
Yusuf ve Şefika’nın çözülemeyen bağı, geçmişten sızan hatalar, kırılgan güven duygusu derken… her şey tam biraz nefes alınacak gibi olduğunda çiftliğe girişleriyle hikâye bambaşka bir boyuta taşınıyor. Hasan’ın misafirperverliği, mandıranın tuhaf sessizliği, yaklaşılmasına izin verilmeyen ahır… Her detay “bir şey olacak” hissini diri tutuyor.
Ve oluyor da. Hem de tahmin ettiğiniz gibi değil.
Ben kurguyu gerçekten çok beğendim; kısa olmasına rağmen dolu dolu, karakterlerin duygusunu hissettiren, finaliyle zihninizde yankı bırakan bir okuma deneyimiydi. Psikolojik gerilim sevenler, ilişkilerdeki gri alanları okumayı sevenler ve ters köşe final arayanlar için çok güzel bir tercih olur.
Kitapla kalın
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.