"yaşamanın ne kadar güzel olduğunu görmek için ölmeyi arzu etmek gerekir."
yaşamak ve umut etmek.
hayatımın son 3 ayının çoğumda benimleydi ve edmond dantes'i anlamaya çalışmak, hissetmek çok ayrı bi duyguydu. ilk baştaki o saflığı ve iyiliğinin haysiyetsiz insanlar yüzünden bozulmak zorunda kalışını izlemek kırıcıydı. edmond dantes beyazdı, if şatosu'nun karanlığında görmeyi öğrendi; monte cristo kontu kara oldu. ikisinin de ortak noktası içindeki iyilikti.
başına gelenler yüzünden içine düştüğü yalnızlık üzücüydü. çevresinde belki bir sürü insan vardı ama içten içe kimsesiz oluşu başkaydı. tutunacak dalı yoktu.
kitabın sonunda hayde'yi alıp gitti. hayde onu bi abi gibi, baba gibi, koca?gibi seviyordu, kont da onu kızı gibi. aralarındaki ilişkinin nasıl olacağını bilmiyorum. en son günahsız olduğuna inandığım maximillien ve valentine'i kavuşturması içinde hala şefkat oluşunun göstergesi benim için.
kitap boyunca onu mahvedenleri gayet düzeyli bir şekilde mahvetmesi de benim açımda etikti. hak ettiklerine inanıyorum. ben olsam ne yapardım bilmiyorum.
iyi ki okumuşum dediğim kitaplardan oldu. hoşça kal edmond dantes :)
Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım)Alexandre Dumas · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202037,2bin okunma
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.