Beklentim o kadar yüksek değildi açıkçası. Beni bu kadar etkileyeceğini ana kahramanımız Pip’le yakın bir arkadaş olacağımızı hiç ummazdım. Kitap 1800’lü yılların sosyo-ekonomik durumunu karakterlerin yaşama biçimi ve meydana gelen olaylar aracılığıyla çok güzel açıklamış. Aynı şekilde kırsal kesimle şehirin net bir çizgiyle ayrıldığını karakterlerin yaşayış biçimlerinden muntazam bir şekilde anlaşılıyor.
Pip’in sıradan bir köylü çocuğuyken zamanında yaptığı iyiliğin karşılığı olarak bir anda şehirde hem istediği eğitimi hemde yüksek bir mertebeye ulaşması şunu dedirtiyor insana “Hiçbir iyilik karşılıksız kalmaz.” Pip’in de şehire alışmasına yardım eden Herbert’ı karşılıksız bırakmayıp hayalini kurduğu ortaklığı gizliden gizliye onun için inşa etmesi de takdire şayan. Ama Pip’in Joe’yu bırakıp şehirdeki hayatında Joe’yu kısmen de olsa unuttuğunu görmek acı vermişti. Buna rağmen Joe’nun yine de hastalıktan yataklara düştüğü anda bile Pip’i bırakmayıp bi anne şefkatiyle sarıp sarmalaması gerçek dostluğun aslında kolay kolay yıkılamayacağını her ne yaşanırsa yaşansın ilk günkü gibi olunacağını göstermişti bana. Pip bir anda zengin ve bi anda tekrar fakir oldu. Aslında Büyük Umutlar’la çıktığı yoldan büyük hayal kırıklıklarıyla geri döndü. Ama yine de özünde iyi olan Pip hep iyi kaldı. Bir sürü olay yaşanıyor ama Pip’in ve sevdiklerinin gerçekten güzel yüreklerinin olduğunu dünyada hala bu tarz insanların var olabileceği düşüncesi beni gerçekten mutlu ediyor. Vicdan kararmadığı müddetçe iyilik bütün dünyada hüküm sürmeye devam edecektir.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.