Merhabalar
Bugün Veda Caddesi serisinin dördüncü kitabı Dehr ile geldim. Serinin bu kitabı biraz ağır ilerliyor doğrusunu söylemek gerekirse.
"Karanlıkta kaldık çünkü ay bizim için parlamıyor. "
"Şimdi çıkıp gelsem, gözlerin kapıyı gösterir diye çekiniyorum. Dışarıda kalıp üşüyeceğimden değil, sensiz kalıp yalnız öleceğimden korkuyorum..."
Geçmişin hataları ile yüzleşen kalpler evlerinden kaçıp sokağa koştular. Açıldı sandıklar, saçıldı kağıtlar. Herkes payına düşen kadar acıdı ve ağladı. İmza diye düştü yanaklardan bileklere gözyaşları çünkü çok sevenler yazdı bu satırları.
Aymira ve Kamer en soğuk gecelerin, en çaresiz ve kimsesiz anların iki kahramanıydı. İkisi de yaşıyordu fakat birinin mezarı birinin de son nefesi hazırda bekliyordu. Çünkü biri gitti, biri kaldı. İkiside sevdi, ikiside sevildi. Oysa bu kimsenin kazanamayacağı ve sonunda iki kaybedenin olacağı adil olmayacak bir savaş...
Sona geldiklerini sandıklarında aslında en başında
Olduklarını anladılar.
Bir kum saatinin içinde kaldılar ve onlar istedikçe zaman aktı, kum taneleri birbirlerine karıştı.
Onca şeyi aşan bu iki kalp bunu da aşacak mı?
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.