Annelerinin hiç duygusal bağ kurmadığı iki kardeşin öyküsüydü. Anne ansızın ortadan kaybolur ve hikâye başlar.
Kitabı okurken biz annelerin küçük hareketlerinin, zevklerinin, düşüncelerinin çocuklarımızın beyninde, kalbinde kocaman bir yer kapladığını bir kez daha anladım. Kitap boyunca nasıl daha iyi anne olabilirim, çocuklarımla iletişimim daha iyi nasıl olabilir diye düşündüm.
Kitapta hoşuma gitmeyen şeyler ise oldu. Üstünde henüz lise forması olan bir kızın her fırsatta alkol alması, erkek arkadaşıyla bir yetişkin gibi ilişki kurması, büyükleriyle laubali oluşu beni rahatsız etti. Yazar asi bir kız yazmaya çalışırken bence o ince çizgiyi aşmış.
Nergis'in gerçeğini arayıp bulması, kitabın sonu güzeldi.
Bir konu ise havada kaldı. Kitaplarda da bunu anlamıyorum. Yüzlerce sayfayi kendi hür iradenle yaz sonunu hayal etmeyi bana bırak. Ne oldu yaz işte. Çok sinirliyim:)
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.