Kitapta sevdiğim bir bölümü paylaşacağım.(Sf.49-50)
.
.
.
Dini öğretilerin sınırsız bir güçle hüküm sürdüğü dönemde insanların genellikle bugünkünden daha mutlu olup olmadığı şüphelidir; ancak daha ahlaklı olmadıkları kesindir. İnsanlar dini kuralları önemsizleştirip amaçlarını geçersiz kılmanın yolunu bulmayı her zaman başarmıştır.Dine itaati denetlemekle görevli rahipler de bu konuda onlara yardımcı olmuştur. Tanrı'nın iyiliği her daim adaletinin önüne geçiyordu: İnsanlar günah işliyor, ardından kurban kesiyor ya da tövbe ediyor ve sonra yeniden günah işlemekte özgür oluyorlardı.......Ahlaksızlığın dinden aldığı destek hiçbir çağda ahlâkın aldığından daha az olmamıştır. Eğer dinin insanları mutlu etme, kültüre uyumlu kılma ve ahlaken dizginleme konusundaki başarıları söylendiği kadar iyi değilse o zaman şu soruları sormak hakkımızdır: Dinin insanlık için gerekliliğini abartıyor muyuz ve kültürel taleplerimizi ona dayandırmakla akıllılık mı ediyoruz?
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.