İnsan olmak, sormaktır. Aynadaki aksimize, gökyüzündeki yıldıza ve içimizdeki boşluğa bakıp "Neden?" demektir. Çoğu zaman bu soruları sormaktan korkar, onları "iman zafiyeti" sanıp halının altına süpürürüz. Oysa "Allah’ım Sorularım Var" kitabı, tam da bu noktada ezber bozan bir manifesto ile karşılıyor okurunu: "Soru sormak, hayatı ciddiye almaktır."
Kitabın en çarpıcı yanı, teolojik ve gaybi meseleleri (melekler, kader, ahiret, şeytanın yaratılışı gibi) fildişi kulelerden indirip sokağın, gencin ve modern insanın anlayabileceği bir sadeliğe büründürmesidir. Genellikle ağır akademik dille yazılan ve okuru yoran eserlerin aksine; bu kitap su gibi akan üslubuyla, karmaşık sanılan hakikatlerin aslında ne kadar berrak olduğunu gösteriyor.
Cesur Sorular, Kadim Cevaplar
Yazar, günümüz insanının, özellikle de gençlerin zihnini kemiren o "tehlikeli" görülen soruları sormaktan çekinmiyor:
"Allah -hâşâ- egoist mi?"
"Madem Allah her şeyi biliyor, neden imtihan ediliyoruz?"
"Evrende kötülük neden var?"
Bu sorulara verilen cevaplar ise günübirlik yorumlardan uzak. Yazar, GENÇ Dergisi’nde iki yıla yayılan bir emeğin ürünü olan bu metinlerde; cevabı kendi şahsi görüşlerine değil, on dört asırlık İslam ilim geleneğine, ayet ve hadislerin sarsılmaz zeminine dayandırıyor. Yani kitap, modern şüpheleri kadim hikmetle tedavi ediyor.
Fıtratın Açlığı ve İnsanın Yanılgısı
Kitabın kalbi diyebileceğimiz nokta ise insanın "kendi kendine yetebilme" yanılgısına vurduğu neşterdir. İncelemede altını çizdiğim en kıymetli tespit şuydu: Nasıl ki mide acıkınca gıda, beden susayınca su istiyorsa; ruh da "kulluk" ister. İnsan, yaratıcısıyla arasındaki bağı kopardığında özgürleşmez, aksine fıtratına yabancılaşır. Çünkü "kendi kendine yetmek" yalnızca Allah’a mahsus bir vasıftır. İnsanın acizliğini kabul etmesi, aslında en büyük gücüdür.
Sonuç Olarak
"Allah’ım Sorularım Var"; sadece inanan ama kafası karışık olanlar için değil, varoluşsal sancı çeken, hayatı ve ölümü anlamlandırmaya çalışan herkes için bir başucu kitabı. Okuduğunuzda zihninizdeki bulanıklığın gittiğini, yerine dingin bir teslimiyetin geldiğini hissedeceksiniz.
Yazarın o güzel duasıyla bitirelim: "Rabbimiz aklımıza hikmet, gözümüze ibret, gönlümüze muhabbet nasip eylesin."
Akıl ve kalp arasında köprü kurmak isteyenlere şiddetle tavsiyedir.
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.