Zeze büyüyor. Biz de büyüyoruz onunla. O hüzünleniyor, ağlıyor, seviniyor.. Bizde.. Bay Vasconcelos, kendi çocukluğundan esinlenerek yazmış bu hikayeyi. İyi ki de yazmış. Beni derinden etkiliyor Zeze'nin hikayesi. Daha önce de demiştim. Kendinden bir şey bulamayının çocukluğu boşa geçmiş demektir. İçli bir çocuk Zeze, aşırı duygusal. Duygusal açıdan 35 yaşında desem abartı kaçmaz sanırım. Ama eğlenceli bir yanı da var. Güldürüyor, sevdiriyor kendisini. Çevresince anlaşılıyor. Yine de hala bazı sorunları yok değil. Bu defa Şeker Portakalı yok hayatında ama artık bir Kurbağası var kalbinde ve de baba yerine koyduğu film yıldızı. *** Zeze zengin bir aileye evlatlık verilir. Babası doktordur. Okulun ilk zamanlarında Zeze zature geçirir. Bu hastalık sırasında bir kurbağa ile tanışır. Kurbağaya Adam ismini koyar. Adam Zeze'nin kalbine girer orda yaşamaya başlar ve ne zaman ihtiyacı olsa yanıbaşındadır. Bu sırada Zeze iyileşir. Okula başlar. Okul zamanı bir gün sinemaya kaçar. Filmin başrol oyuncusunu babası olarak seçer. Ama aktör her istediğinde gelemez. Sahneden ardakalan zamanlarında gelir Zeze'nin yanına. Derken Zeze ve ailesi başka bir yere taşınırlar. Bu yerde Zeze inanılmaz yaramazlıklar yapar. Bu yaramazlıklardan birinde yakalanır. Artık Adam gitmek istemektedir. Maurice'de eskisi kadar gelmemektedir. Zeze yeni bir duyguyu keşfetmiştir. Aşk..
·
2 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.