BUZ-BERNARD MINIER,574 sayfa,
Canım Sevilayımla birlikte okuduk 
Sevilay .Bende uzun zamandır bekliyordu.Ortak kitaplarımızdan biri çıkınca ,yine keyifle,bol sohbetle okuduk bitirdik.
Yazar 
Bernard Minier ‘in Türkçeye çevrilmiş üç kitabından biri olan 
Buz kitabını okuyup bitirdim.İlk kitap olan Buz’dan önce bilmeden 
Çember kitabını okumuşum.Yazarla tanışmayanların dikkatine …️Önce Buz sonra Çember kitabı okunacak….
Muhteşem bir doğa tasvir ile başlayan kitap bizi ıssız dağ yolları ,yağan yoğun bir kar muazzam Pirene Dağlarından geçen vahşi bir yol ve yolun sonunda bir enstitüye götürüyor…Peki ne özelliği var bu enstitünün? Bu ücra,ıssız ,karların içine gömülmüş enstitü ne işe yarıyor?
Bu enstitünün adı;CHARLES WARGINIER CEZAEVİ PSİKİYATRİ MERKEZİ…Diane Berg,psikolog. Ama sıradan bir psikolog değil… Onun hastaları, adli konulara konu olmuş, suç işlemiş, sosyopat, tecavüzcü ,katil hastalar. Yani Diana’nın görev yaptığı yer bir hastanedeğil cezaevi .Suç işlemiş psikiyatri hastalarının hem tedavi edildiği hem de hapsedildiği cezaevi, psikiyatri merkezi…
İkinci yer; bir hidroelektrik santrali.Burası bir nevi yeraltı fabrikası. Kışın sadece teleferikle çıkılan, tıbbi acil durumlarda kullanılan helikopter pisti olan bir yer. Yazın oraya çıkan bir yol var ama kışın metrelerce karın altında. İlk Cinayet ve ceset bizi burada karşılıyor…
Başı kesilmiş, kendisi parçalanmış, derisi büyük kanatlar oluşturacak şekilde yüzülmüş bir ceset…Amaaa bu insan cesedi değil…Evett değil.Bir atın cesedi saf kan bir at. Sahibi son derece zengin,bölgede uzun yıllar hüküm sürmüş,iktidarın bile arka odalarına girip çıkan sanayici ve girişimci bir iş insanı.Eric Lombard hayatı sırlarla dolu bir adam…
Deliller bir kişi üzerinde yoğunlaşmaya başlar ama bu imkansız gibidir.Çünkü şüpheli çok yüksek güvenlik tedbirlerinin uygulandığı Charles Warginier Cezaevi Psikiyatri Merkezinin A ünitesi “misafirlerinden”Julian Alois Hirtmann’dır. Bu ünite tehlikeli sapıklara ayrılmış olan ve sadece yedi misafirin barındığı bir ünitedir. Hirtmann ,karısı ve sevgilisini vahşice öldürmüş ama ispatlanamadığı halde kırk kişinin daha katili olduğundan şüphenilmektedir.Bu kadar güvenlikli bir merkezde tutulan bu vahşi “misafirin” DNA’sının cinayet bölgesinde ne işi vardır?
Çok kısa zamanda bir vahşi cinayet daha işlenir.Bu sefer öldürülen kasabanın eczacısıdır. İşkence ile öldürülen eczacının cesedinin üstünde de Hirtmann’ın DNA’sı bulunur….
Önce ölü bir at ,sonra bir köprünün altına asılan bir eczacı .İkisi arasında da tek bir ortak nokta: Bir seri katilin DNA’sı…Komiser Servaz ve ekibi Pirene Dağları’nın dondurucu atmosferinde geçen karanlık ve zekice örülmüş bir cinayet soruşturmasının içinde bulurlar kendilerini.Komiser Servaz sadece katilin değil karanlıkta kalan her duygunun da izini sürer romanda …
Gerilim dozu yüksek olsa da bazı yerlerde durağanlaşan romanda yazar ,muhteşem kalemi ile tasvirleri ile muazzam bir görüntü sunuyor okuyucuya…
Karlarla kaplı o doğayı,ağaçları ,dağların beyaz doruklarını ,ağaçların karlara gömülü görüntülerini ,keskin dağ virajlarını ,hızla akan nehirleri ,sert rüzgarları o kadar güzel anlatıyor ki kitabı okurken her şey gözünüzün önünden bir film şeridi gibi geçiyor.Sanki Yaşar Kemal bir gerilim kitabı yazmış da doğayı tasvir ediyor size….
Sevilay .Bende uzun zamandır bekliyordu.Ortak kitaplarımızdan biri çıkınca ,yine keyifle,bol sohbetle okuduk bitirdik.
Yazar Bernard Minier ‘in Türkçeye çevrilmiş üç kitabından biri olan Buz kitabını okuyup bitirdim.İlk kitap olan Buz’dan önce bilmeden Çember kitabını okumuşum.Yazarla tanışmayanların dikkatine …️Önce Buz sonra Çember kitabı okunacak….
Muhteşem bir doğa tasvir ile başlayan kitap bizi ıssız dağ yolları ,yağan yoğun bir kar muazzam Pirene Dağlarından geçen vahşi bir yol ve yolun sonunda bir enstitüye götürüyor…Peki ne özelliği var bu enstitünün? Bu ücra,ıssız ,karların içine gömülmüş enstitü ne işe yarıyor?
Bu enstitünün adı;CHARLES WARGINIER CEZAEVİ PSİKİYATRİ MERKEZİ…Diane Berg,psikolog. Ama sıradan bir psikolog değil… Onun hastaları, adli konulara konu olmuş, suç işlemiş, sosyopat, tecavüzcü ,katil hastalar. Yani Diana’nın görev yaptığı yer bir hastanedeğil cezaevi .Suç işlemiş psikiyatri hastalarının hem tedavi edildiği hem de hapsedildiği cezaevi, psikiyatri merkezi…
İkinci yer; bir hidroelektrik santrali.Burası bir nevi yeraltı fabrikası. Kışın sadece teleferikle çıkılan, tıbbi acil durumlarda kullanılan helikopter pisti olan bir yer. Yazın oraya çıkan bir yol var ama kışın metrelerce karın altında. İlk Cinayet ve ceset bizi burada karşılıyor…
Başı kesilmiş, kendisi parçalanmış, derisi büyük kanatlar oluşturacak şekilde yüzülmüş bir ceset…Amaaa bu insan cesedi değil…Evett değil.Bir atın cesedi saf kan bir at. Sahibi son derece zengin,bölgede uzun yıllar hüküm sürmüş,iktidarın bile arka odalarına girip çıkan sanayici ve girişimci bir iş insanı.Eric Lombard hayatı sırlarla dolu bir adam…
Deliller bir kişi üzerinde yoğunlaşmaya başlar ama bu imkansız gibidir.Çünkü şüpheli çok yüksek güvenlik tedbirlerinin uygulandığı Charles Warginier Cezaevi Psikiyatri Merkezinin A ünitesi “misafirlerinden”Julian Alois Hirtmann’dır. Bu ünite tehlikeli sapıklara ayrılmış olan ve sadece yedi misafirin barındığı bir ünitedir. Hirtmann ,karısı ve sevgilisini vahşice öldürmüş ama ispatlanamadığı halde kırk kişinin daha katili olduğundan şüphenilmektedir.Bu kadar güvenlikli bir merkezde tutulan bu vahşi “misafirin” DNA’sının cinayet bölgesinde ne işi vardır?
Çok kısa zamanda bir vahşi cinayet daha işlenir.Bu sefer öldürülen kasabanın eczacısıdır. İşkence ile öldürülen eczacının cesedinin üstünde de Hirtmann’ın DNA’sı bulunur….
Önce ölü bir at ,sonra bir köprünün altına asılan bir eczacı .İkisi arasında da tek bir ortak nokta: Bir seri katilin DNA’sı…Komiser Servaz ve ekibi Pirene Dağları’nın dondurucu atmosferinde geçen karanlık ve zekice örülmüş bir cinayet soruşturmasının içinde bulurlar kendilerini.Komiser Servaz sadece katilin değil karanlıkta kalan her duygunun da izini sürer romanda …
Gerilim dozu yüksek olsa da bazı yerlerde durağanlaşan romanda yazar ,muhteşem kalemi ile tasvirleri ile muazzam bir görüntü sunuyor okuyucuya…
Karlarla kaplı o doğayı,ağaçları ,dağların beyaz doruklarını ,ağaçların karlara gömülü görüntülerini ,keskin dağ virajlarını ,hızla akan nehirleri ,sert rüzgarları o kadar güzel anlatıyor ki kitabı okurken her şey gözünüzün önünden bir film şeridi gibi geçiyor.Sanki Yaşar Kemal bir gerilim kitabı yazmış da doğayı tasvir ediyor size….
·
302 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
