Kitap akıcı, iyi başlıyor, yazar bir yerlerde maske ile ilgili teknik ayrıntılar veriyor, kısa bir süre durağanlaşıyor, sonra tekrar akmaya devam ediyor.
Çevremizdekilerle kurduğumuz ilişkilerde gerçekten kendimiz miyiz yoksa maskeler mi takıyoruz?
Kaçarı yok. Yazar takılan maskeleri tek tek düşürüyor.
O kadar etkili ki. İstemeye istemeye kendime itiraf ettim:
- Evet benim de maskelerim var.
Kitabın bazı bölümlerini okurken kendime yabancılaştığım anlar bile oldu.
Kitap yoğun bir metafor yağmuru.
Hatta gerçek ve metafor öyle içiçe geçiyor ki tam da usta işi.
Hatta bu kitabın içinden ikinci bir şiir kitabı çıkar diyebilirim.
Kobe Abe tam bir cephane.
Hayranlıkla okudum.