Herkes hayatın basamaklarını birer birer tırmanırken, hayatın farklı merhalelerinde bir şeyleri yoluna koymuş hayatına devam ederken, bazılarımız o basamaklara bir yığın hayal kırıklığı ve umutsuzlukla çakılıp kalabiliyor, yeniden ayağa kalkacağı günün gelmesini korkuyla karışık bir ümitle beklerken. Korkuyla karışık dedim çünkü bazen o hüzün hali insanın geçmişinden kendine kalan yegâne şey olabiliyor. Bu yüzden bu çok da sağlıklı olmayan bağın kopmasından yani ayağa kalmaktan ve onu ardında bırakmaktan korkabiliyor. Bütün bir hayatını yaşanmış, yaşanabilecek ya da yaşanmamış ihtimalleri düşünerek sarfediyor. Özlemek elinde avucunda kalan tek şey oluyor.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.