Merhaba kuşlarım
Veronika, Slovenya’nın Ljubljana(???) kentinde yaşamaktadır. Dışarıdan bakıldığında hayatında her şey yolunda gibi duruyordur.. gençtir, güzeldir, işi vardır ve düzenli bir hayat sürmektedir. (ZATEN BENCE HER SEY YOLUNDA GİDİYOR) Ancak Veronika, hayatın tekdüze olduğunu, her günün bir öncekine benzediğini düşünür. Artık yaşamaktan zevk almadığı için ölmenin daha anlamlı olduğuna inanır.(??)
Veronika, çok sayıda uyku hapı içerek intihara teşebbüs eder. Ölmez, ancak bilincini kaybeder ve Villete akıl hastanesine yatırılır. Doktorlar, kalbinin ciddi şekilde zarar gördüğünü ve yalnızca birkaç gün ömrü kaldığını söyler. Bu haber Veronika’yı önce şaşırtır, sonra korkutur. Aslında ölmek isterken, şimdi yaşamak için zamanı çok azdır.
Hastanede kaldığı süre boyunca Veronika, farklı ruhsal sorunları olan insanlarla tanışır. Bunlardan biri, şizofreni teşhisi konmuş olan Eduard’dır. Eduard, gerçek dünyadan kopuk ama iç dünyası zengin bir gençtir. Veronika, onunla konuşurken kendini daha özgür ve rahat hisseder. Ayrıca hastanede kalan Zedka adlı bir kadın sayesinde korkularıyla yüzleşmeyi, Mari adlı eski bir avukat sayesinde de bastırdığı hayallerini hatırlamayı öğrenir.
Veronika’ya ömrünün az kaldığını düşünmek, onun hayata bakışını tamamen değiştirir. Artık başkalarının beklentilerini önemsemez, içinden geldiği gibi davranmaya başlar. Daha önce yapmaya cesaret edemediği şeyleri yapar, duygularını açıkça ifade eder ve piyano çalarak kendini özgür hisseder. Yaşamın küçük anlarının aslında ne kadar değerli olduğunu fark eder.
Romanın sonunda büyük bir gerçek ortaya çıkar: Veronika’nın kalbi aslında kalıcı bir hasar almamıştır. Doktor Dr. Igor, hastalarına yaşamın değerini göstermek için Veronika’ya bilinçli olarak böyle bir yalan söylemiştir. Veronika bu gerçeği öğrense de artık hayata tutunmayı seçmiştir. Eduard ile birlikte hastaneden kaçmaya karar verir ve yaşamak için yeni bir başlangıç yapar.
.
Okuyacaklara keyifli okumalar.
Sağlıcakla kalın...
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.