Akıcı ve kısa olmasına rağmen bu kitapla aram pek tutmadı. Chizu’nun Tokyo’ya gidip kendi yolunu bulma çabası, yalnızlık–özgürlük ikilemi ve Ginko-san’la kurduğu ilişki kâğıt üzerinde ilgi çekici duruyor. Genç ve yaşlı iki kadının hayata bakışını yan yana getirmesi, yalnızlığın paylaşılamayan bir duygu olduğunu göstermesi aslında güçlü bir fikir. Ancak bu fikir bana geçmekte zorlandı.
En büyük kopuşu, metin boyunca karşıma çıkan yabancı terimler ve kültürel göndermeler yaşattı. Roman okurken kendimi sık sık kelime izahlarıyla boğuşurken buldum; hikâyenin akışı durdu, duygunun içine giremedim. Normalde iki saatte bitecek bir kitap olmasına rağmen bir hafta elimde dolandı durdu. Melankolik ve dingin havası bazı okurlar için çekici olabilir ama bana göre tempo fazla yavaştı ve derinlik hissi sınırlı kaldı.
Sonuç olarak, Japon edebiyatının bu sakin ve içe dönük anlatımı bana çok hitap etmedi. Yalnızlık temasını gerçekçi ama yer yer yüzeysel buldum. Türü sevenler için “sessiz bir roman” olabilir; benim içinse “benlik değilmiş” dediğim kitaplardan biri olarak kaldı.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.