Bu tür kitapların handikapı fazla tekrara düşmesi ki “Bu İlişkiyi Konuşmalıyız”da da aynı durum mevcut. Bazı önemli tespitler sunuyor, insanın kendine sorması gereken sorular yöneltiyor. Ama ilişkiler üzerine halihazırda konuşulanlardan farklı ve yeni bir şey vaat etmiyor. Bu anlamda türevlerini tekrarlayan bir kitap. Özellikle “samimiyetli mesafe”, “ilişkinin biz değil o olması” gibi meseleler çok fazla vurgulanıyor ve geriye sanki bunlardan başka bir malzeme kalmamış izlenimi uyandırıyor. Dolayısıyla yazarın tecrübelerini aktardığı bir söyleşiden beklentileri karşılayan ama bir “aydınlanma” yaşatmayan bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.