Kazandıklarını ve kaybettiklerini yan yana, alt alta, üst üste koyuyor, attığı taşın ürküttüğü kurbağaya deyip demediğini anlamaya çalışıyordu. Ailesini maddi manevi fena halde ihmal ettiğini düşünüyordu. Mesleğine devam etseydi, muhalif yazılar yazmasaydı ve bu nedenle hapislere girmeseydi onlara daha çok yardımcı olabilirdi. En azından yanlarında olup sıcaklığını hissettirebilirdi. Ama dedi kendi kendine susmak, susmayı kabullenmek, gerçekleri görüp de susarak bir hayat geçirmek de onursuzluk olurdu. Ve başına indirilen bir odun parçasıyla, kanlar içinde yığıldı yere. Yeşil mürekkepli dolma kalemi düştü cebinden. Gözleri bir daha açılmamak üzere kapanırken, cüzdanında güzel Aliye’nin ve kızı Filiz’in fotoğrafları ağlıyordu.. Vatanserver bir aydındı Sabahattin Ali.. Ruhu şad olsun..
·
104 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.