#Okudum
#KitapYorum
#TeraziKızı
#EnginAşkın
#KDYYayıncılık
#Öykü
#136sayfa
#Kitabaaşıkokumayasevdalı
Merhaba arkadaşlar,
Bugün sizlere KDY Yayınları'ndan çıkan, Engin Aşkın'a ait, "TERAZİ KIZI" isimli öykü kitabını tanıtmaya çalışacağım.
On üç öyküden oluşan kitap sizi uzun bir yolculuğa çıkarıyor. Duygularınız, kalbiniz, mantığınız, yaradılışınız, korkularınız, sevdalarınız, merhametiniz, vicdanınız, sessiz haykırışlarınız, suskunluğunuz, kırgınlıklarınız, umutlarınız, beklentileriniz, kaçtıklarınız, huzursuzluklarınız arasında git-gellerle birlikte beşinci bir mevsimde bilinmeyen bir nutfeden, ruhunuzun renginde çiçekler açıyor dallarınızda. Zirâ içinde bolca umut, yaşanılası günler var. Kendinizle yüzleşmeniz, hatıralarınızla sanki yeniden tanışmanız, belki de uzun süre anlamlandıramadıklarınız bir anda kaybolan bir aydınlanmanın ışımasıyla mutmain bir kalbe dönüşüyor. Pek çok öykünün sonunda sırları soyulmuş bir aynada kendimi görüyordum. Yüzümde bilinmez saklı mimiklerden kaçak sevinçler, çoğunda gözlerim gülerken, dudak kıvrımlarım aşağıda, saçlarım hüzün renginden tutkuya, ay parlaklığı anlım karanlığa, birden açan bahar çiçeklerim kar beyazına, yanan kalbimin odun ateşi kızıl meye, ayrılığın dalgalı saçları düz tepelerin kaygan kızağında kayan kalplere, sevgiye tutuklu bağışlayıcı gönlüm memleketine kavuşan göçmen kuşuna dönüyordu. Böylesi hislerin labirentlerinde yolunu kaybetmeden, sanki ipin bir ucunu çıkış kapısına bağlayıp, tekrar dönecek bir yolcunun heyecanıyla dolaştım sevdalar arası.
"TERAZİ KIZI" on üç öykünün beşincisi. İsmini de buradan alıyor. Sanırım "DOLUNAY" isimli öykü bende yer eden cinsten kalbimde köşe yastığı olarak kalacak gibi. İnsan ruhunun derinliklerini, içsel çatışmaları ve umudun sessiz direnişini anlatan hikâyeler yazarımızın iç dünyasını hünerli bir ressamdan çıkan nadide bir sanat eserine dönüştürüyor. Engin Aşkın en yalın şekilde gerçeği ve düşü aynı havuzda harmanlıyor. İç sesim biraz da kendi yaşadıklarının gölgesinde ayak izlerini takip etmiş diye fısıldıyor kulağıma. Bazen sevgiliye, bazen "KURABİYECİ ABLA" ya seslenen çocuğa, bazen dolunayda tutulan sıcak ellere, camdan kalbe dokunan soğuk parmaklara, sarmaşık gülleriyle sarmalayan ince bele, mutfakta kelebek kanatlı annesine, mavi giyen kadının denizi unutturan bakışına sözleri. Kıvırcık saçlı bordo ojeli kadın; boynunda parlayan nazar boncuklu takılarla farklı isimlerde aynı öykülerin kahramanı. Birbirinden bağımsız, bir okadarda can damarlarıyla bağlı hikâyeler. Hasret yüklü tren durakları, tek aşk, Bir erkek elinde beyaz güvercini, hep barış dolu kalbi... Ve binlerce duygu...
Hatralar denizinde kumlarda sizin de ayak izleriniz olsun isterseniz bu roman tam size göre...
Anlamak, bazen zamanın sabırlı dokunuşunu beklemekti. (s. 120)
Aşk, bazen iki ayrı nehrin aynı denize ulaşma çabası gibiydi; yolları kesişir ama suları karışmazdı.(s.119)
Bazen sevmek, uzaktan sevmektir; dokunmadan, sadece varlığını bilerek. (s. 106)
İnsan, kendi yıkıntılarından bir şeyler inşa etmeye mecbursa bile, önce o yıkıntının altında ezilmek zorundaymış. (s.70)
··
120 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.