Hakikat, kendini savunamayan bir biçimde dolaşıma girebilir mi? Yada hakikat yanlış anlaşılabilir mi?
Phaidrosa başlarken -başlama niyetim Platon'un Eczanesi kitabı için ön hazırlık- “aşk, güzellik ve ruh” kitaba cazibe katan konular olsada okurken en keyif aldığım bölüm yazının doğasının tartışıldığı bölümdü. Benim için kitabın kalbini oluşturan yer ise "Ve her söylev bir kere yazıldıktan sonra, artık her yeri dolaşmaya koyulur. Ona kulak kesilenin de onunla hiç işi olmayanın da eline geçer ve kime konuşup kime konuşmaması gerektiğini bilmez. Hırpalandığında ve haksız yere kötülendiğinde ise hep babasının yardımına ihtiyaç duyar; çünkü ne kendisini koruyabilecek ne de zorluklarla baş edebilecek bir gücü vardır." burasıydı. Problemin yazıdan çok kontrolden çıkmış anlam olduğunu ifade eder. Yazı dolaşıma girer, kime gideceğini seçemez, yanlış anlaşılırsa kendini savunamaz, hep yazarına muhtaçtır. Platon'a göre hakikat, kendi başına bırakılacak kadar güçlü değildir, gözetilmesi gerekir.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.