Merhabalar
Bugün sizlere güzeller güzeli Yangın Mavisi serisinin ikinci kitabı olan Ateş ile geldim. Yazarın kalemini gerçekten çok seviyorum. Ne yazarsa okurum o derece...
"Kalbimin atışları, ritmini koruyup hayatta kalabilmek için mücadele ediyordu. Karanlık her yerimi sarmıştı. Karanlımçk beni kucaklamış ışığın girebilecek tüm delikleri acının kabuklarıyla tıkamıştı. İçime doldurduğum nefes değildi, yabancı sesten akan kelimeleri doldurup saplamıştım ciğerime. Parçalamıştı. Parçalanmıştım.
Boynumdaki ateş kolyesi birden koparak gerdanımdan düşüp intihar etti."
İlk kitapta Mayıs kaçırılmıştı nefesimizin kesilen yerinde birde üstüne yaralanınca. Sıraç'la beraber bizde yıkılmıştık. Deliye dönen Sıraç kime ne yapacağını şaşırmıştı. Birde Mayıs'a benim kızım demesi yokmu insan eriyor yaaa.
Doktorların ex olduğunu düşündüğü Mayıs saatler süren ameliyatın ardından yaşama tutundu. İki dakika görmek için dil döken Sıraç nihayet izin alabildi. Sevdiğine tekrar kavuşmak gibisi yoktu tabiki. Aslında Sıraç Merve'ye Merve'de Sıraç'a okadar güzel sevmeyi öğretiyorlardı ki. Gören imrenirdi mesela ben.
Ah bu ikilinin açık sözlülüğü bir beni öldürmüyordur değil mi? hele bazı yerlerde bunlar ne yaşıyor diyorum.
"Bakma öyle... Kâinata meydan okur gibi. "
"Sende öyle bakma ozaman... Gökyüzüne meydan okur gibi."
"Bazı adamlar incitmeden sevemezdi. Kırar, döker, yangınlar bırakırdı arkalarında... Ne güzel demişti Cemal Süreya. Yangını olduğunu sandığın adam, benim yangınımdı. "
Mayıs'ın annesi ve Sıraç tanıştı herşey iyiydi. Yada biz öyle sandık. Yine kitabın sonu öyle bir yerde bitti ki neye üzülüp sevineceğimizi bilemedim. Hemen devam kitaba başlıyorum.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.