Sürüden ayrılmaya cesaret edenlerin hedef hâline getirildiği bir sistemde özgürlük istisnaya dönüşüyor. Bu koşullarda toplum olarak bir gelişim göstermemiz pek muhtemel değil maalesef.
Çobansız yaşayabilmekbir liderin yokluğunda paniklemek değil, ki öyle olmamalı, sorumluluk alabilmek, eleştirel düşünebilmek ve birlikte akıl üretebilmektir. Bu bir anda gerçekleşmez. Eğitimle, sorgulamayla ve korkudan değil bilinçten beslenen bir duruşla mümkün olur. Çoban beklemek kolaydır, yönünü kendin bulmak ise cesaret ister( Cesaret isterr). Gelişmişlik, yalnız kalınca felç olmak değil, yalnızken de ayakta kalabilmektir. Peki bir kısmı Felç kalmış, bir topluma anlatılabilir mi anlaşılabilirmi, orasını bilemem.